visitors on myspace
DE KUDDE VERLATEN - DEEL 7 | POSITIEF ATHEÏSME <>

DE KUDDE VERLATEN - DEEL 7

image7313

MARLENE WINELL







GENEZING


"Ik ontdekte dat ik niet gewoon vol van de duivel zit, en in een donkere kerker; er is heel veel licht daar binnen in me, en dat onschuldige kleine meisje zit daar. Ze was een bang klein meisje en ik moest leren voor haar te zorgen zodat ze niet bang meer was of schuldig. Ik moest mijn spirituele kern vinden, en mijn innerlijke gids vragen mij te leiden. De eerste keer dat ik dit probeerde, vond ik mijzelf opgesloten in die donkere, afgesloten kerker, zoals Daniël in de leeuwenkuil, met mijn ouders krijsend en roepend dat ik een slecht meisje was. Toen ging al gauw die deur open en ging ik door die donkere tunnel waar al mijn angsten en zo zijn, en toen kwam ik in dit licht uit. Dat was me nog nooit eerder overkomen. Het was altijd donker geweest voor me. Ik had dat gevoel, die hoop, die vrede nog nooit gehad. Dus dit is een van de manieren waarop ik mijn nachtmerries kwijtraakte – hulp krijgend van mijn innerlijke raadgever, mijn wijze innerlijke zelf." - Kara


HET BESCHADIGDE INNERLIJKE KIND

  "Ik vind het treurig dat een zesjarig meisje ‘s avonds naar bed gaat met de doodsangst dat de terugkeer van Jezus op Aarde gaat plaatsvinden en dat God haar achterlaat bij de wegvoering naar de hemel. Gewoon totale, totale angst. Deze angst bleef altijd bij me. Als ik met mijn ouders mee ging winkelen en ze in de winkel uit het oog verloor, wist ik zeker dat Jezus terug gekomen was en mij had achtergelaten. Ik heb nog ooit iemand gesproken die zich zo bang voelde; die zich altijd zo bang voelde. Dat is geen manier voor een klein meisje om op te groeien." - Mary

   Een dierbaar deel van uw innerlijk is in essentie kinderlijk. Het is dat deel van u dat open is en onschuldig, dat het leven met open armen ontvangt. Dit “innerlijke kind” is teer en kwetsbaar, ontvankelijk en vertrouwend. Uw innerlijke kind wil leven en gelukkig zijn. Vol gretigheid en nieuwsgierigheid, neemt het kind aan wat de wereld te bieden heeft, en gelooft het wat de mensen zeggen. Uw kind houdt van u en wil geliefd zijn; heeft het nodig geliefd en verzorgd te zijn. Dit “innerlijke kind” is een nuttige en prachtige beeldspraak voor uw ware zelf, oftewel de kern van uw essentie.

   Programma’s voor de “genezing van het innerlijke kind” werden oorspronkelijk ontwikkeld voor volwassen die een traumatische kindertijd hadden. En zelfs voor degenen die zich niet specifiek een trauma als kind herinneren, is het idee van het erkennen en zorgen voor het innerlijke kind bijzonder waardevol.

Een kind is fatsoenlijk en bedoelt goed, ondanks dat het vergissingen maakt

   Deze benadering is zeer effectief omdat voor de meeste mensen het beeld van een klein kind gevoelens van compassie oproept, en het dus een beetje makkelijker maakt van zichzelf te houden. Een concreet symbool te hebben vergemakkelijkt de soms onduidelijke taak om van uzelf te houden. Een kind is fatsoenlijk en bedoelt goed, ondanks dat het vergissingen maakt. Het voelt natuurlijk aan om zachtaardig en vergevingsgezind met een kind om te gaan, en wij allen hebben de behoefte om zelf zo behandeld te worden. Een kind heeft ook zeer basale, normale behoeften – aan liefde, geborgenheid, plezier en leren. Op deze manier over uzelf denken maakt dat het goed voelt om om uzelf te geven.

   Het concept van het innerlijke kind past ook perfect bij het probleem van religieuze beschadiging. Een kind ervan overtuigen dat het slecht is, brengt grote schade toe aan de basale eigenwaarde. De beloften van het fundamentalisme, en veel andere geloven, richten zich direct op de primitieve behoefte aan geborgenheid van het kind. Als u als kind religieus werd, zult u zich de geruststelling herinneren van een alwetende, alziende, almachtige God die voor u zorgde. Hij was uw hemelse vader en Santa Claus ineen, die u alles gaf en altijd van u hield.

   Aan de andere kant vulde het beeld van hellevuur uw kinderlijke geest met ondraaglijke angst. In de manier waarop een kind denkt, lijkt het logisch dat de wereld uit alleen zwart en wit bestaat, dat er een oorlog is tussen goed en kwaad, en dat gedrag beloning of straf verdient. Als u dit soort opvoeding al van jongs af aan onderging, kunnen de resulterende aannames over de werkelijkheid u nog lang achtervolgen. Vooral heel kleine kinderen zijn hier kwetsbaar voor, en kunnen voor de lange termijn schade oplopen in hun gevoelens en denkpatronen. Omdat deze vroege ervaringen zo vastgezet zijn in uw onderbewustzijn, kunt u nog steeds verontrustende gedachten en nachtmerries ondervinden nu u eruit gestapt bent. Uw innerlijke kind kan nog steeds bang zijn. Mary herinnert zich de enorme angst die ze als kind voelde:

  "Ik werd grootgebracht in een kerk waarvan de voorganger verzot was op bijbelse profetieën. Boem, boem, boem, iedere zondag over wat er met de wereld zou gaan gebeuren. Ik zat daar als klein meisje, gewoon zo bang – Rusland zou dit doen, en China zou dat doen, en ze zouden allemaal naar ons toe komen en ons op de pijnbank leggen om voor Christus gemarteld te worden. Ik wilde niet gemarteld worden. Nu denk ik daar niet meer aan. Als ik het nieuws hoor, dan denk ik, “Het zal wel.” Ik denk niet. Ik kan mezelf niet toestaan te denken. Het is te pijnlijk. Het brengt teveel angsten terug waar ik niet mee om kan gaan.

   Satan was een zeer echt persoon, rondwarend om te proberen ons te verzwelgen. Hij probeerde altijd ons te laten zondigen, om God ongelukkig te maken. Iedere keer dat we iets verkeerds deden was dat krediet voor Satan. Satan was een heel werkelijke macht. Ik was doodsbenauwd voor demonen. U weet hoe mensen die films over demonen gaan zien? Ik zei tegen mijn man, “Jij kunt daar naar kijken als je wilt. Je weet niet hoe echt dit is voor mij. "

   Mary heeft aan haar psychische angst gewerkt en kan er mee omgaan door niet aan spirituele zaken te denken. Het treurige is dat ze haar gevoelens over God wil onderzoeken, maar de angst maakt dat heel erg moeilijk. Mary’s ervaringen waren die van een echt kind dat opgroeide in een religieus gezin. Maar dezelfde schade kan aangericht worden bij uw innerlijke kind. Een eenendertigjarige moeder beschreef me haar korte betrokkenheid bij het fundamentalisme in haar collegejaren. Haar motivatie om lid te worden was hoofdzakelijk sociaal, maar ze werd grondig geïndoctrineerd. Na haar afstuderen verliet ze dit geloofssysteem voor een tijdje, maar ze werd tijdelijk tot de kerk terug getrokken toen ze eenzaam en bezorgd werd. Jaren later heeft ze nog steeds angstaanvallen, wanneer haar innerlijke kind zich bepaalde leerstellingen herinnert, en maakt ze zich zorgen over de dood.


MET UW INNERLIJK KIND IN CONTACT KOMEN

   Of u nu aan religieuze concepten werd blootgesteld in uw jeugd of op een later tijdstip, deze hebben een indruk achtergelaten op de kern van uw kinderlijke zelf.

   Zelfs als u nu rationeel gelooft in uw eigenwaarde, zou u nog steeds het effect kunnen voelen van een onbewust gevoel van waardeloosheid. U kunt zich soms om onbekende reden minderwaardig of schuldig voelen. U kunt ontdekken dat u het ergste verwacht, verbaasd bent over goede dingen, of verlegen wordt onder lofuitingen. Maar denk eens aan de aannames die inherent aan deze gevoelens zijn! Als u zich een klein kind kunt voorstellen met deze gedachten en gevoelens, kunt u een idee krijgen van de schade die opgelopen werd.

   Als uw innerlijke kind uw eigen biologisch kind zou zijn, zou u dan niet willen dat dit kind zich goed en waardevol zou voelen? U zou willen dat dit een natuurlijke, geruststellende aanname was. Net zoals bloemen en bomen en dieren mooi zijn en een leven verdienen, zo moeten mensenkinderen zich onbewust positief over zichzelf voelen. Een gezond kind heeft ook een schijnbaar onbeperkte capaciteit voor het spelen. Ook dit is een karaktertrek om het hele leven in stand te willen houden.

   Hier leert de natuur ons een belangrijke les. Vogels en eekhoorns en andere dieren hoeven niet hard te werken om hun recht op leven te verdienen. Ze leven gewoon. Ze zingen en dartelen naar hartelust. Ze behoren de aarde toe. Maar veel mensen leven hun leven alsof geluk verdiend moet worden. Uw beschadigde innerlijke kind probeert heel hard. Uw kind probeert de juiste dingen te doen om geliefd en gelukkig te zijn. Op een of andere manier voelt het alsof het niet genoeg is om gewoon te zijn. Om goed te zijn, schijnt het leven inspanning te vergen.

   Dit is het kind binnen in u dat erkend en geaccpteerd dient te worden. Uw kind opnieuw vinden is de eerste stap in uw genezingsproces. U moet onvoorwaardelijk van uw innerlijke kind gaan houden!


OEFENING 7.1

   Visualisatie is een techniek om uit uw onderbewuste geest genezing en verandering te putten. De geest verwerkt veel informatie op non-verbale wijze, die hoewel onderbewust, niettemin zeer krachtig is. Die voorstellingswereld wordt wel de taal van het onderbewuste genoemd. Visualisatie gebruikt die taal om het bewuste in staat te stellen met het onderbewuste te communiceren.

   Visualisatie-oefeningen  worden hier en elders in dit boek toegepast om aan diep weg gezonken denkbeelden en gevoelens te werken. Het idee is om zorgvuldig ontworpen visualisaties te gebruiken om de kracht van uw verbeelding om te leiden – om uw onderbewuste te her-programmeren. Anders, als u niets doet, zou u vastgeroest blijven in voormalige aannames.

   Een visualisatie die creatief en genezend is bereikt u het meest waarschijnlijk wanneer u in een ontspannen staat verkeert. Net zoals uw lichaam verstandig genoeg is om voedsel te verteren en zichzelf te helen, is de geest zelf-helend wanneer die relatief vrij is van spanning en strenge beheersing. Teneinde maximum profijt te trekken uit geleide visualisaties, is het belangrijk te beginnen met te ontspannen. Toch zal u waarschijnlijk het strenge voorbehoud dat fundamentalisme heeft tegen het verslappen van mentale beheersing, voor de geest komen. De parabel van de zeven demonen die intrekken in het pas opgeruimde huis wordt vaak aangehaald als argument om te waarschuwen tegen een ontspannen en ontvankelijke geest.

   Dus, de eerste uitdaging bij deze oefeningen is om positieve dingen aan te nemen over uw aangeboren karakter, en vertrouwen te hebben in uw mentale processen. Het is echt wel in orde om te ontspannen.

   Het doel van deze eerste visualisatie is om uw innerlijke kind te vinden en er een liefdevol contact mee te leggen. U zou ook wel eens iets over uw kind kunnen leren, of er zelfs iets van kunnen leren.

   Als u deze oefening doet, sta er dan voor open uw huidige innerlijke kind te visualiseren, dat wil zeggen het beeld van uw innerlijke kind nu. Dit is niet hetzelfde als het historische kind dat u eens was, dus mogelijk kunt u niet hetzelfde voelen, doen of er uit zien als toen. 

   Lees eerst de volgende tekst zorgvuldig door, zodat u de procedure begrijpt. Daarna legt u die, langzaam sprekend, vast op een recorder.

   Wanneer u ontspannen bent en klaar om de visualisatie te beginnen, luister er dan met gesloten ogen naar, en neem voldoende tijd voor ieder deel, de opname pauzerend waar nodig.

   Begin met een comfortabele positie voor uw lichaam te vinden, en ontspan u volkomen. Sluit dan uw ogen ... haal verscheidene malen diep adem, laat uzelf steeds dieper ontspannen iedere keer dat u uitademt ... Adem in ... ontspan ... adem in ... ontspan ... adem in ... ontspan ... voel hoe zelfs uw vingertippen en tenen ontspannen, laat u geheel gaan ... stel uzelf open ... voel u nog veiliger en geborgen terwijl uw lichaam steeds verder ontspant ... En terwijl uw lichaam ontspant, kan uw geest ook ontspannen, de wijsheid van uw lichaam volgend. Uw lichaam is erg wijs, en uw emoties kunnen volgen ... geef uw geest de tijd om te rusten ... een overvloed aan tijd ... er hoeft niets gedaan te worden ... niets hoeft uitgedacht te worden ... Deze tijd is voor u ... een speciale tijd om uzelf te gunnen ... geen haast ... diep ademend, nog meer ontspannen ... om u goed voelen.

   Laat uw geest wegdrijven ... en geleidelijk vindt u zichzelf in een prachtige weide ... gras ... bloemen ... bomen er omheen ... Het is aangenaam weer ... u kunt de wind zacht horen ruisen door het gras en de bomen ... u kunt de bries op uw huid voelen ... zo comfortabel en koel ... De vogels vliegen rond, tjilpend en zingend, en rustend op boomtakken ... een konijn huppelt voorbij, en mengt zich speels met anderen in de bosjes ... eekhoorns speuren nieuwsgierig rond ... en een hagedis laat zich op een kei door de zon verwarmen ... U observeert op uw gemak het leven in deze wondermooie omgeving, natuurlijk en volmaakt ... de planten groeien perfect in het ritme van de seizoenen ... het water in een nabije stroom kabbelt in een aanhoudende muzikaal geruis ... De dieren spelen en zorgen voor hun jongen ... alles gebeurt in een natuurlijk, gemakkelijk tempo ... En u voelt zichzelf heel goed hier, helemaal thuis ... u bent ook deel van die natuur ... u beroert de grond ... u ademt de frisse lucht in ... u ziet de kleuren ... u voelt de substantie ... u loopt rond ... u hoort daar ... deze aarde is ook uw tehuis ... en u begint te begrijpen ..  op een heel diep niveau ... wat het betekent te leven ... gewoon maar te zijn ... in het heden ... alle zorgen loslatend ... tevreden voelend in de natuur ... de cyclus van de seizoenen ... de natuurlijke veranderingen ... de schoonheid van groei.

   En terwijl u uzelf een laat worden met deze weide, ziet u, niet ver bij u vandaan, een klein kind er in spelen ... En u realiseert zich, terwijl u kijkt, dat u dit kind bent ... net zo natuurlijk en onschuldig als de andere levende wezens in deze plaats ... and rustig observeert u het, apprecieerend en lerend ... dit kind is uw essentie ... uw innerlijke zelf.

   Neem de tijd ... open uw hart ... en wanneer u er klaar voor bent, kunt u naar het kind toegaan en er mee samen zijn ... op iedere manier die u verkiest ... uw kind geruststellend ... misschien er mee spreken ... elkaar leren kennen ... of gewoon samen zijn ... doen wat goed voelt ... elkaar vasthouden ... of spelen ... dit is uw tijd ... u kunt in het gras liggen ... door de bloemen hollen ... in een boom klimmen ... naar de vogels kijken ... met de eekhoorntjes spelen ... u hoort hier thuis en u kunt van het leven genieten ... en wanneer u voelt dat u klaar bent voor nu, kunt u geleidelijk aan weer terugkeren tot het hier en nu ... uw kind met u in uw hart mee nemende ... en afspreken elkaar weer te ontmoeten zoals dit ... om verder te leren ... en dichter naar elkaar toe te groeien ... steeds meer open staande en meer genietend van het leven ... terwijl u achteruit telt vanaf 5 ... kunt u in het hier en nu terugkeren en weer alert zijn ... verfrist en uitgerust voelend omdat u deze tijd genomen hebt teneinde om uzelf te geven ... 5... 4 ... haal diep adem ... 3 ... beweeg een beetje ... 2 ... bereidt u voor om weer rechtop te zitten en de ogen te openen ... en 1, terugkeren.

_____


HOE ZIET UW KIND ER UIT?

   Het visualiseren van het onschuldige kind kan een verscheidenheid aan emoties teweeg brengen. Hoewel u blij kunt zijn contact te maken met uw innerlijke kind en een warm gevoel van hereniging kunt hebben, kunt u zich ook van enkele problemen bewust worden. Omdat u geleerd werd alleen op een externe bron voor liefde en zorg te vertrouwen, voelt het waarschijnlijk onwennig en misschien onhandig om nu iets om uzelf te geven.

   Tijdens deze visualisatie ervaren sommigen zichzelf als kind, in plaats van als een volwassene in contact met een kind. (Een alternatieve visualisatie aan het eind van dit hoofdstuk gebruikt precies deze ervaring.) Dit is natuurlijk, gezien de gevoelens en behoeften die u juist nu in uw leven ondervindt. U zult zich herinneren dat u geleerd werd als een kind te zijn, teneinde gered te kunnen worden. Helaas ging dit verder dan de normale onschuld, vertrouwen en nederigheid van een kind, en was het resultaat waarschijnlijk dat u uw eigen denkvermogen prijs gaf, en afhankelijk werd. U werd niet geleerd aan uw “volwassen zelf” vast te houden of dit verder te ontwikkelen om voor het kind te zorgen.  

   Maar uw innerlijke kind staat niet alleen en hulpeloos in de wereld. Uw kind heeft u, en u bent rijk aan innerlijke krachten voor verzorging en begeleiding, zoals we in het volgende hoofdstuk nader zullen onderzoeken. Op dit punt is identificeren met het kind in deze oefening een belangrijke eerste stap. Gebruik die om u in te leven in het kind, om duidelijker te ontdekken wat uw kind nodig heeft, dus om het gemoed van uw kind aan te voelen.

   Misschien kent u het “innerlijke kind” deel van uzelf niet erg goed. U werd waarschijnlijk voorgehouden uzelf op de laatste plaats te stellen. Toch is het uzelf liefhebben en voor uzelf zorgen uiterst belangrijk. Dit betekent nog geen zelfzucht. Het betekent verantwoording aanvaarden voor uw eigen wezen, voor het innerlijke kind dat aan uw zorg is toevertrouwd. U bent de enige die zich van de behoeften van dit kind bewust is, die ze begrijpt  en er op kan reageren. U kunt zelf de liefde, bescherming en begeleiding geven die uw kind verdient. Latere hoofdstukken in dit boek behandelen de vaardigheden die nodig zijn om aan die verantwoording te voldoen.

   U kunt ook andere reacties gemerkt hebben tijdens de visualisatie oefening. Uw kind kan erg bedroefd, boos, of wantrouwend zijn geweest. Dit zijn belangrijke gevoelens om op te merken. Ze zijn begrijpelijk wanneer u over uw leven begint te denken. In plaats van deze gewaarwordingen opzij te schuiven, laat ze eens inzinken en u helpen het trauma dat u doorstond echt te begrijpen. Het is alsof u een werkelijk getraumatiseerd kind adopteert – u zult de gevoelens van het kind willen accepteren en de feiten weten uit de geschiedenis van het kind. Alleen dan kunt u een welingelichte en zorgzame volwassene zijn in dit her-opvoedings proces.

   Toen Melissa bijvoorbeeld haar innerlijke kind visualiseerde, vond ze een naakt klein meisje, ineen gedoken in een hoek, dat niet sprak of geruststelling wilde. Wetende dat dit kind heel ernstig was gekwetst, accepteerde Melissa haar gevoelens eenvoudig, en vertelde haar dat alles in orde zou komen, en beloofde niet weg te gaan. In latere visualisaties kwam er meer contact, en uiteindelijk was de relatie hersteld. Het belangrijkste aspect van deze eerste stap was Melissa’s bereidheid om open en ontvankelijk te zijn.

   Sommigen beleven een diepe droefheid tijdens deze oefening, die lijkt op het betreuren van een verloren kindertijd. Maar in werkelijkheid hebben veel volwassenen de vaardigheid verloren om te kunnen ontspannen en spelen. Het leven kan zo’n ernstige vorm aannemen dat het vaak te zwaar voelt. Als u binnen een religieuze context opgroeide, werd u waarschijnlijk al op zeer jonge leeftijd geconfronteerd met heel ernstige kwesties, en werd van u verwacht “verantwoordelijke” beslissingen te nemen over zaken van kosmisch belang. Dat zou u zeker beroofd hebben van de vrijheid en sprookjes van die kostbare jaren. Want u wilde spelen! En u moet nog steeds willen spelen en van het leven genieten. Die droefheid kan goede informatie voor u zijn, die u laat weten welke veranderingen u moet maken. Onze emoties zijn prachtige boodschappers.

   Toen Fred zijn innerlijke kind visualiseerde, herinnerde hij zich een favoriete activiteit uit zijn jeugd:

   “Het bracht me iets in herinnering dat heel geruststellend voor me was; het was op een braakliggend terrein dicht bij huis. Ik ging toen nog naar de middelbare school in California. Er groeide een plant daar die we fillery noemden. Ik ging daar graag heen om er midden in te liggen, en het spul te ruiken. Je kon de aren nemen en er een van doorboren en er dan een andere doorheen steken om een klein ding te maken dat op een schaar leek. Ik vraag me af waarom ik me dat herinner.... ik dacht over de voorvallen in mijn kindertijd, en deze greep me gewoon aan, dus bleef ik daar. Nadien voelde ik me erg treurig. Ik denk dat het me spijt dat ik nu nog maar weinig zulke ervaringen meer heb, zoals het toen was om naar de fillery plek gaan.”

   Na de visualisatie, realiseerde Fred zich dat hij ook nu naar een plaats die hij kende zou kunnen gaan, en daar op een zelfde wijze van het buiten zijn genieten. Hoewel een drukbezette professional van achter in de vijftig, leerde hij van zijn kind om de tijd te nemen om even gewoon te zijn, in plaats van altijd te streven.

   In de natuur te zijn was misschien niet een plezierige ervaring in deze visualisatie. Aangezien veel kinderen van religieuze ouders niet geleerd wordt de natuurlijke wereld te respecteren en daar van te genieten, vindt u het misschien moeilijk een te worden met de natuur. Hoewel u nu probeert van de wereld om u heen te genieten, vindt u die misschien toch nog moeilijk te appreciëren. Als dit het geval is, is mijn raad om mild met uzelf te zijn. Veroordeel uw kind niet omdat het niet in het bos wil dartelen. Als dit belangrijk is voor u, kunt u altijd nog leren de natuur te waarderen.

   U kunt negatieve gevoelens over uw innerlijke kind ondervonden hebben: ongeduld, ergernis, of zelfs afwijzing. Realiseer u dat dit natuurlijke gevoelens kunnen zijn wanneer een relatie nog niet gerijpt is. Als u nooit geleerd heeft van uzelf te houden, dan heeft u ook geen aandacht geschonken aan de behoeften van uw kind. Gegeven de manier waarop u geleerd werd over menselijke wezens te denken, zou u zelfs een arm, kwetsbaar kind met allerlei gevoelens en behoeften kunnen verafschuwen. De gedachte verantwoordelijk te zijn kan ook weerzinwekkend voor u zijn. Onthou dat u nog niet geleerd hebt te genieten van het zorgen voor uw kind. U heeft zich de sensatie nog niet gerealiseerd die komt met het heft in eigen handen nemen voor deze taak! Voor nu, wees gewoon geduldig en besteedt meer  aandacht aan uw gevoelens, zodat u die beter zult leren begrijpen.

   Deze relatie met uzelf heeft genezing nodig. De verwaarlozing, misschien zelfs schending, was onbedoeld. Als u kritisch en veeleisend tegenover uzelf was, realiseer u dan dat u niet opzettelijk probeerde misère te veroorzaken. Als u de gevoelens van uw kind genegeerd heeft, kwam dat omdat u zich daarvan niet bewust was. U deed het beste dat u kon met de kennis en verwachtingen die u had. In feite is de manier waarop u zichzelf behandelde, waarschijnlijk een herhaling van hoe uzelf als kind behandeld werd.

   Nu gaat u tijd besteden aan het meer leren over zelfzorg, om aan een gezondere relatie met uzelf te werken. Uw kind zal er aan wennen u te vertrouwen, en een open communicatie zal ontstaan. Terwijl u luistert en aandacht besteedt aan de behoeften van uw kind, het liefde en bescherming schenkt en het wijst op de goede dingen in het leven, zal uw kind opbloeien. Een kinderlijk plezier in het leven kan herwonnen worden. Jessica bijvoorbeeld gebruikte een visualisatie om te herinneren waar ze als kind dol op was, zodat ze in het heden beter voor haar innerlijke kind kon zorgen. Ze herinnerde zich heel sociaal te zijn, en dat vaak vriendinnetjes kwamen logeren. In haar tegenwoordige leven was ze een zeer serieuze professional, die geen tijd nam voor sociale contacten. In het contact met haar innerlijke kind realiseerde zij zich dat ze al maanden lang een gezamenlijk diner met vrienden wilde, maar te verdiept was geweest in haar werk. Het was net alsof haar innerlijke kind zei, “Hé, zullen we eens een feestje hebben?” en de moeder, de volwassene, zei “Ja, je kunt wat vrienden en vriendinnen uitnodigen.” Al gauw daarna gaf Jessica een feestje en genoot daarvan.


OEFENING 7.2 

FOTO’S UIT DE KINDERTIJD GEBRUIKEN

   Als u ze heeft, kijk dan nog eens naar de foto’s uit uw kindertijd – van uzelf, gezin, vrienden, activiteiten. Misschien kunt u meer foto’s krijgen van familieleden. Hiernaar kijken kan helpen meer van uw verleden te reconstrueren, en empathie te winnen voor uw innerlijke kind in het heden. Hoewel uw innerlijke kind niet precies hetzelfde is als uw uw historische kind, kan hij of zij sommige dingen met u gemeen hebben, en kunt u iets leren over hoe voor uzelf te zorgen. Let eens op de uitdrukking op uw gezicht  en de gezichten van anderen, als u naar de foto’s kijkt. Wat valt op over de manier waarop de mensen met elkaar omgaan? Welke activiteiten zijn gaande? Wat zou u als objectief toeschouwer daaruit kunnen opmaken over het leven van dit kind?

   Als u een foto van uzelf hebt die u aan spreekt, hang die dan ergens op waar u die vaak zal zien – op een spiegel, koelkast, op een kastje. Dit kan u helpen herinneren bewust te zijn van uw tegenwoordige innerlijke kind. De foto bij u dragen zodat u die ziet iedere keer dat u uw portefeuille opent, werkt ook goed. Ik vraag mijn cliënten vaak oude foto’s of albums mee te brengen. We kijken er dan samen naar om een beter idee te krijgen van het leven van het kind, zowel toen als nu. Daniël merkte dat op gezinsfoto’s hij altijd degene was die erg ernstig keek. Dit kwam overeen met zijn herinneringen van droefheid en teruggetrokken zijn als de zondebok van de familie, en zijn strijd met een veroordelende, dogmatische vader. Hij was verrast zijn isolatie zo duidelijk te zien:

   “Dit is een foto van mij toen ik nog erg jong was. Ik sta alleen op een leeg terrein, kijkend naar wat onkruid. Ik weet dat iemand die foto gemaakt moet hebben, maat toch drukt die mijn kindertijd emotioneel uit. Vanaf zo lang geleden als ik me kan herinneren, moest ik me alleen redden.”

   Monica vond een leuke foto van zichzelf van toen ze drie was, en daarna zag ze hetzelfde meisje weer in haar visualisatie van haar innerlijke kind. De foto hielp bij de visualisatie oefening. Contact te maken met kleine Monica voelde als een reünie.

   “Ik kon die kleine driejarige daar gewoon zien in het weiland. Ze zat op mijn schoot en we hadden de armen om elkaar heen – gewoon dat plaatje van die driejarige en die leuke glimlach. Weet je, ik leek erg gelukkig op die foto; die driejarige was echt gelukkig.”


OEFENING 7.3

NOG MEER IDEEËN

   Hier zijn nog een paar suggesties voor andere manieren om bekend te raken met uw innerlijke kind:

   Natuurwandelingen  Ga eens alleen wandelen in een natuurlijke omgeving waar u van houdt. Ontspan uzelf en wees als een kind, al uw zintuigen ervarend. Wees in die omgeving, voel u daar deel van, geniet van uw eenheid met de natuur, laat uw voeten verbonden zijn met de aarde. Gebruik uw verbeelding terwijl u wandelt. Als u wilt, kunt u stilstaan en uzelf verbeelden een boom te zijn, en uw wortels diep in de aarde voelen gaan. U kunt op uw rug liggen en uw hele lichaam voelen mee draaien met de aarde. Als u omhoog kijkt naar de lucht en de wolken, laat uw visie dan verder de ruimte in gaan. Raak alles om u heen aan – grond, stenen, water, planten – en geniet van het gevoel verbonden te zijn. U heeft de tijd, u hoort hier, dit is thuis. 

   Tijd met kinderen  Als volwassenen vergeten we hoe het is om kind te zijn. We kunnen ons moeilijk herinneren wat we als kinderen deden, of ons voorstellen hoe we dachten. Een heel plezierige manier om daar weer achter te komen is tijd te besteden met kleine kinderen. Zelfs als u zelf kinderen heeft, is het nuttig om eens met andere kinderen om te gaan. Veel scholen en kleuterscholen verwelkomen vrijwilligers. De kinderen zelf zullen u verrassen met hun welkom. Maak zeker dat u met ze speelt. Ga er niet alleen heen om ze iets te leren. Ze kunnen u veel leren als u luistert en observeert. Er bestaan veel manieren om contact met kinderen te krijgen – gebruik uw creativiteit en zorg dat u daar tijd voor neemt! U zult blij zijn dat u dat gedaan heeft. Dit is een zeer goede manier om empathie met uw innerlijke kind op te bouwen.

   Het ouderschap   Als u een kind heeft, biedt dit een perfecte gelegenheid om aandacht te schenken aan het proces van liefde en zorg. Terwijl u van uw echte kind houdt, kunt u plaatsvervangend zelf die zorg en liefde ervaren. Megan drukte dit heel goed uit:

   “Een kind hebben was een cruciaal onderdeel van mijn herstel. Ik stond emotioneel heel dicht bij Nathan. Bij hem betrokken te zijn stelde mij in staat opnieuw naar al die kwesties te kijken die zich voordeden toen ik kind was, en die opnieuw te definiëren. Door van hem te houden, voor hem te zorgen, was ik in staat voor mijzelf te bewijzen dat ja, in feite ik een bijzonder kind was dat het verdiend had op die manier geliefd te worden, en voor gezorgd. Ik was helemaal niet een ondankbaar schepsel. Ik had dat echt verdiend, en ik had dat niet gekregen. Maar dat was niet mijn fout. En ik kreeg dat allemaal weer goedgemaakt door in staat te zijn het een ander menselijk wezen te geven. Het is prachtig om dat in jezelf te vinden, binnen in je geest – de kracht en wijsheid om voor een ander persoon te zorgen. Voor mij was dit de meest spirituele ervaring.

Ik denk dat ouderschap altijd een gelegenheid biedt om voor jezelf te zorgen. Ik was eindelijk in staat dat deel van mij, het deel dat een goede moeder voor Nathan was, te gebruiken om de ouders te vervangen die ik heb. Dat was erg belangrijk. Die persoon is er nog. Ik kan terug gaan en die persoon nog steeds vinden. Er zijn van die avonden dat ik dat doe – wanneer ik me besef dat ik mijn “mama” nodig heb, weet je.”


DE SCHADE VAST STELLEN

   Het letsel aan uw innerlijke kind hangt af van de leerstellingen die u in uw gezin of van uw geloofsgemeenschap mee kreeg. In het algemeen veroorzaakt blootstelling aan een rigide religie de ontkenning van het eigen wezen. Dit kan ernstige problemen veroorzaken in de ontwikkeling van uw emotioneel bewustzijn en zelfexpressie, voor de acceptatie van uw lichamelijke functies en seksualiteit, en van uw intellectuele rationaliteit en besluitvaardigheid. Een makkelijke manier om deze kwaliteiten bij uzelf te evalueren is de karaktertrekken van een natuurlijk gezond kind voor te stellen, en die te vergelijken met uw eigen karaktertrekken. Ik denk aan een kind dat basaal vertrouwen en geborgenheid kent, vrij en gemakkelijke uitdrukking aan gevoelens geeft, nieuwsgierig is, creatief, in staat tot affectie geven en ontvangen, dat energie, ijver, zelfvertrouwen, eerlijkheid, vriendelijkheid en speelsheid toont. 

   Bepaalde geloven, zoals dat van de oerzonde en het dreigbeeld van de hel, en benaderingen tot het leven zoals zwart-wit denken en het ontwijken van persoonlijke verantwoordelijkheid, kunnen verwoestend werken op de ontwikkeling van de kern van uw persoonlijkheid. Als u deze zaken heeft ondervonden, is uw innerlijke kind beschadigd. Die schade aan uw innerlijke kind zult u moeten erkennen. 

   Dit kan maar een kleinigheid lijken, maar het effect kan krachtig zijn. Een eenvoudige analogie is die van een klein kind dat bij u komt om een snee in haar vinger te laten zien. Als u zegt, “Ja, ik zie het al. Dat zal wel erg pijn doen,” voelt ze zich geaccepteerd. Haar pijn wordt ingezien, en het doet haar goed. Ze zal weer verder gaan spelen. U kunt het genezingsproces beginnen door uw innerlijke kind de gave van begrip te tonen, door te zeggen, “Ja, ik zie wat je is overkomen. Dat deed erg zeer.”


OEFENING 7.4 

DE SCHADE ERKENNEN

   Schrijf over uw religieuze opvoeding vanuit het perspectief van uw innerlijke kind. U kunt beginnen met vrije associatie, en korte aantekeningen maken over al uw verscheidene herinneringen. Schrijf daarna over de schade die uw kind uit die ervaring bij nog steeds zich draagt. Neem de tijd hiervoor, en geef zo veel mogelijk details. Er zijn wonden die u moet herkennen om ervan te kunnen genezen. Wanneer u daarmee klaar bent, verbeeldt u dat u uw innerlijke kind omarmd en geruststelt.


OEFENING 7.5 

DE INNERLIJKE ADVISEUR RAADPLEGEN

   Intuïtief voelt u wel aan dat het goed is om uw innerlijke kind te geven. Zoals u meer hierover zult leren  in het volgende hoofdstuk, is zelf-koestering noodzakelijk voor uw groei en welzijn. Soms kan het echter heel moeilijk zijn om de volwassene te zijn. Als u een erg slechte dag heeft, kunt u zich heel klein en kwetsbaar voelen, en wanhopig naar wat koesterende zorg verlangen. Dat betekent dat u zich dan meer met het innerlijke kind identificeert dan met uw volwassen zelf, en – ondanks hoe graag u zou willen – schijnt u zichzelf er niet toe te kunnen brengen u sterk genoeg te voelen om voor uw innerlijke kind te zorgen. Op zulke momenten werkt een andere strategie heel goed. U draait het proces gewoon om en zorgt voor uzelf vanuit de andere richting. Dat wil zeggen, u staat zichzelf toe het kind te zijn. Bovendien stelt u zich een ander deel van uzelf voor dat een heel verstandig en liefdevol wezen is. Dit is uw “innerlijke adviseur,” een symbool van uw diepe innerlijke hulpbronnen. Omdat uw geest beeldspraak begrijpt, kunt u steun krijgen van de verstandigste en dierbaarste vriend die u maar zou kunnen hebben – uzelf.

   Zoals u al ook deed bij de eerdere visualisatie oefening, lees deze tekst eerst zorgvuldig door, en neem die dan op terwijl u in een rustige, langzame toon spreekt. Omdat de woorden gericht zijn tot uw innerlijke kind, spreekt u vriendelijk en liefdevol, als tot een kind dat u nodig heeft.

   Vindt een comfortabele positie en sluit rustig uw ogen. Terwijl u ontspant, ademt u diep in en laat u geleidelijk aan alles om u heen los zodat u naar binnen kunt gaan ... Dit is een speciaal moment ... er is geen haast ... Gewoon ontspannen en ademhalen.

   Als u zich meer op uw gemak voelt, laat u uw geest u op een denkbeeldige reis nemen ... naar een persoonlijk plekje buiten ... een plaats waar u graag bent ... een plaats waar u zichzelf op uw gemak voelt ...     Laat het een plaats zijn waar u alleen en comfortabel kunt zijn ... Waar u zich veilig voelt.

   Gun uzelf de tijd eerst eens op uw gemak van deze plaats te genieten ... loop eens rond als u dat prettig vindt ... geniet van wat u ziet en voelt ... geniet van alle geluiden en geuren ... ademend en ontspannend ... Als u er klaar voor bent, ga dan op een comfortabele plaats zitten, en bereidt u voor op een leuke verrassing. U gaat nu gauw iemand ontmoeten die een speciale vriend voor u gaat worden. Het kan een persoon zijn of een dier, of u zou zelfs een licht kunnen zien. Deze speciale vriend kent u al zeer goed en geeft veel om u. U kunt dit wezen uw innerlijke raadgever noemen, omdat hij of zij in staat zal zijn u een verstandig advies te geven over alles wat u maar wilt. Uw raadgever kan ook erg liefdevol voor u zijn en kan u helpen beter te voelen.

   Wanneer u voelt dat u er klaar voor bent om uw innerlijke raadgever te ontmoeten, zult u zich geleidelijk aan bewust worden niet alleen te zijn. ... Kijk eens om u heen om te zien wie het is die bij u gaat komen ... het kan iemand zijn die naar u toe komt lopen ... of misschien al naast u zit ... U voelt zich goed omdat deze speciale vriend hier is om u te helpen.

   Wanneer uw raadgever is gearriveerd, neem dan rustig de tijd om nader met elkaar bekend te raken ... u kunt over uw gevoelens praten als u dat wilt ... u kunt elkaar omhelzen ... Of u kunt een vraag stellen ... Neem gerust alle tijd die nodig is ... en geniet van dit samenzijn. Uw innerlijke raadgever is sterk en wijs en geeft om u. Nadat u uw tijd hiervoor genomen hebt, voelt u zich sterker, en gelukkiger, vrediger en meer zeker van uzelf, klaar om met de dag verder te gaan.

   Het is ook goed te weten dat uw innerlijke raadgever iemand is die u beter kunt leren kennen en als vriend in de toekomst kunt hebben ... Neem dus de tijd om te praten en elkaar beter te leren kennen ... Maak zeker dat u alles vraagt wat u vandaag nodig heeft ... en wanneer u voelt klaar te zijn, bedank uw raadgever voor de hulp, en spreek af elkaar weer eens te ontmoeten ... Neem dan een heerlijk diepe adem ... en laat uzelf terugkomen in uw huidige tijd en plaats, uw ogen openend en opgelucht voelend.


NAWOORD

   Toen mijn zoon Ryan vijf jaar oud was, ontdekte ik tot mijn schrik dat religieus misbruik uit verscheidene bronnen kan stemmen. Als ouder heb ik geprobeerd deze invloeden tegen te gaan, om hem te helpen een gezond innerlijk kind in stand te houden.

   Op een dag trof ik Ryan aan voor de TV, luisterend naar een hel-en-verdoemenis prediker. Ik vroeg Ryan wat hij dacht, en hij zei dat de predikant gemeen was. Hij had de man horen zeggen dat we allemaal naar de hel gingen, en dat we iedereen met ons mee zouden nemen (zelfs hoewel de man’s woorden moeilijk te verstaan waren, zo hard schreeuwde hij). 

    Ik vroeg Ryan wat de hel was. Hij wees naar beneden, zeggend “Daar beneden, bij de duivel.” Ik vroeg of hij daar heen ging. Hij zei dat hij met God gesproken had en gevraagd had voor een klein stukje Jezus om binnenin hem te zijn, en dat zou hem in de hemel krijgen. Ryan stelde toen voor dat mijn man en ik ook om een klein stukje van Jezus moesten vragen, zodat we bij hem in de hemel konden zijn nadat we stierven.

   In eerste instantie klonk dit goedaardig, bijna lief – een klein kind dat met God spreekt en om een klein stukje van Jezus vraagt. Een deel van mij vroeg zich werkelijk af of hij met God gesproken had. Misschien communiceerde God met mijn onschuldige zoon op een manier die met mij niet meer mogelijk was. Daarna vroegen we naar verdere bijzonderheden. Hoe was Jezus binnen gekomen? Waar precies in Ryans lichaam zat hij? Deed Ryan dit helemaal uit zichzelf? Wanneer en waar dan? We ontdekten dat als Ryan bij de babysitter thuis was, hij overreed werd bij haar op de keukenvloer te knielen, en te bidden. Deze vrouw had Ryan verteld dat door al de slechte dingen die hij had gedaan, hij naar de hel zou gaan als hij niet tot God zou bidden om vergeving. Ryan zei dat hij zich erg geneerde, maar dat hij dit deed omdat hij bang was naar de hel te gaan. Het stukje Jezus zou hem helpen om niet meer ondeugend te zijn.

    We vroegen hem of hij dit aan zijn vader had verteld toen hij thuis kwam (aangezien hij toentertijd bij zijn natuurlijke vader woonde). Ryan zei dat hij dit niet gedaan had omdat hij zijn vader niet “Oh, nee!” wilde horen zeggen (Met zijn hand op zijn voorhoofd slaande als demonstratie) en hem ook op zijn knieën zou krijgen. “Dan zou hij zich ook gegeneerd hebben, en dat wilde ik niet.”

    Later liet Ryan me zien hoe hij moest knielen en zijn handen vouwen en een hoop “stomme dingen” zeggen. Hij vroeg, “Waarom liet ze me bidden, Mam?” Ik zei Ryan dat ik dat niet wist, maar dat voortaan, als iemand hem zou vragen iets te doen dat hij niet wilde of waarvoor hij zich geneerde, hij moest weigeren en gewoon zeggen “Nee, dat wil ik niet.” Hij was helemaal opgelucht. De tranen sprongen in zijn ogen toen ik hem vertelde dat hij een lieve jongen was, en dat de hel niet bestond.

_____


Bron:  http://www.marlenewinell.net/node/16


•   Hoofdstuk 1

•   Hoofdstuk 2

•   Hoofdstuk 3

•   Hoofdstuk 4

•   Hoofdstuk 5

•   Hoofdstuk 6


Suggestie: Mede naar aanleiding van de artikelen door Marlene Winell heeft een ervaringsdeskundige, Inge Boscha haar zeer interessante en druk bezochte website http://dogmavrij.nl opgezet. Warm aanbevolen!


twitter-icon-64


OVERIGE ARTIKELEN/SITE MAP

Alle vertalingen van artikelen © Peter van Montfoort