visitors on myspace
DE KUDDE VERLATEN - DEEL 1 | POSITIEF ATHEÏSME <>

DE KUDDE VERLATEN - DEEL 1

MARLENE WINELL

image7313








HET ONTWARREN

“Sommige dingen die in die kerk gebeurden begrijp ik nu pas, en sommige dingen ben ik nog steeds aan het uitzoeken. Daar is tijd voor nodig. Een vriendin van me die er twee jaar geleden uitstapte, huilt nog steeds af en toe. Ik weet van andere mensen die de kerk verlieten en in therapie gingen, of dat nog steeds doen. Soms ben ik bang, omdat ik denk dat ik nooit weer beter zal worden. Maar dan besef ik dat anderen die kerk hebben verlaten, en zich nu heel goed voelen. Mijn vriendin zei dat toen ze pas uitgestapt was, het enige dat ze wist was dat haar favoriete kleur roze was, en wat haar naam was. Nu gaat het prima met haar, en dat zal met mij ook zo worden.” - Evelyn


HET HERSTELLINGSPROCES

   Wegbreken van religie heeft een weerslag gehad op uw leven, waarschijnlijk een heel diepe weerslag. Misschien voelt u zich verward, schuldig, innerlijk leeg, of verbitterd. Misschien bent u depressief over uw leven, of bezorgd over uw toekomst. Misschien ondervindt u problemen in de omgang met mensen “in de wereld”.

   U bent niet de enige met die ervaring. Vele, vele anderen hebben dit doorgemaakt en zijn doorgegaan om hun leven te reconstrueren in een zinvolle en bevredigende manier. Hoewel de ervaring van het verliezen van een religie vaak eerst pijnlijk en verwarrend is, valt er veel te leren en is er uiteindelijk een diepere volwassenheid te winnen. Dit boek kan wat hulp bieden voor uw herstel door het verhelderen van de betrokken kwesties, het bieden van ideeën voor genezing, en aanwijzingen te geven voor uw verdere groei.

In het algemeen lijkt het achterlaten van een gekoesterde religie heel veel op het einde van een huwelijk

   In het algemeen lijkt het achterlaten van een gekoesterde religie heel veel op het einde van een huwelijk. De symptomen van afscheiding zijn hetzelfde – verdriet, boosheid, depressie, een verlaagd zelfrespect, en sociale uitsluiting. Maar hoewel hulp voor gescheiden mensen makkelijk beschikbaar is, is er weinig of geen hulp beschikbaar om uw religie te verlaten. De bekende bronnen van kerkelijke steun zijn er niet meer, en familieleden die nog in de kerk zijn gebleven zullen u mijden. Seculiere vrienden, en zelfs therapeuten, zullen zich misschien niet beseffen wat u doormaakt. Een deel van het probleem is ongerustheid, de angst die u misschien voelt over het nu alleen verder moeten gaan. Nadat u opnieuw geboren bent, kan het achterlaten van uw geloof voelen als het weer verdwaald zijn geraakt.

   Er zijn veel kwesties om uit te zoeken – gedachten en gevoelens te verwerken, nieuwe vrienden te maken, nieuwe overtuigingen te koesteren, nieuwe manieren van leven te ontdekken. Omdat uw religie voor zoveel dingen zorgde, en de werkelijkheid voor u definieerde en dicteerde, staat u nu voor de opgave van het grotendeels zelf reconstrueren van uw leven. Uw herstel begint met de beslissing die verantwoordelijkheid te aanvaarden. Dat kan overweldigend lijken, maar de voordelen zijn onbetwist. U krijgt uw leven terug op uw voorwaarden. De reis daarheen kan zelfs opwindend zijn, als oude angstgevoelens en twijfels plaats maken voor nieuwe en gezonde overwegingen.


FASES VAN HERSTEL

   Mensen blijken door fases te gaan in hun herstel van een rigide religie, net zoals andere veranderingen in het leven een typerende volgorde kennen. Maar deze verandering in het bijzonder, gaat dieper dan alle anderen en raakt aan alle facetten van het leven. De volgende secties bieden een heel globaal schema van het herstellingspatroon zoals ik dat heb waargenomen en begeleid bij cliënten:

1 – Afscheiding

2 – Verwarring

3 – Ontwijking

4 – Gevoelens

5 – Wederopbouw

   Dit zijn geen gescheiden stadia in formele zin. Er bestaat aanzienlijke overlapping tussen de stadia en iemand kan tegelijkertijd in meerdere stadia verkeren. Het globale patroon kan u echter helpen te begrijpen waar u geweest ben, waar u nu bent, en wat u in de toekomst kunt verwachten.


FASE 1- AFSCHEIDING

   Vóór het verlaten van de religie, voelt men zich in het algemeen “geborgen” binnen de kerkgemeenschap. Of u nu binnen de kerk opgroeide of er later lid van werd, er was een tijd waarin zaken tenminste op orde schenen. Sommigen vertellen over grote voldoening als ze hun religieuze deelname beschrijven: waarden werden bevestigd en aan hun emotionele behoeften werd voldaan; hun geloofssysteem voelde intellectueel harmonieus. Anderen rapporteren er minder identificatie mee of een minder intense betrokkenheid, maar putten er niettemin voldoening uit.

   Maar dan steken twijfels en vragen de kop op, misschien geleidelijk aan. Nieuwe beetjes informatie worden moeilijker te integreren, en nieuwe levenservaringen passen niet binnen het standaard dogma. Het kan oncomfortabel aanvoelen als blijkt dat beloftes niet vervuld worden, of als onverwachte problemen zich voordoen. Dat wil zeggen, er zijn dan minder pluspunten, en meer minpunten. Uw geloof voelt aan als een wandtapijt dat uiteen begint te vallen.

   Veel gelovigen streven er eerst nog naar hun geloof vast te houden, door ontkenning, rationalisatie of bijvoorbeeld door een grotere inspanning te leveren om een “zegevierend christen” te zijn. Tenslotte wordt het allemaal toch te veel. Sommigen breken er dan plotseling mee, vaak na een “laatste strohalm” ervaring. Anderen zullen voor langere tijd worstelen en slechts geleidelijk aan los laten. In pogingen om greep op uw twijfels en angstgevoelens te krijgen, kunt u mogelijk proberen hulp van kerkleiders te krijgen, alleen om dan uit te vinden dat ze u niet willen horen; het vergroot immers hun eigen angstgevoelens. Geleidelijk aan zult u merken dat uw kerkbezoek afneemt; mogelijk experimenteert u nog met andere kerken, leest u minder de Bijbel, bidt u minder en begint u zichzelf als afwijkend te beschouwen – niet meer als lid van een gemeenschap. Het loslaten zelf kan variëren van een traumatische ervaring tot iets dat relatief makkelijk schijnt. Niettemin vinden grote veranderingen plaats.


FASE 2 - VERWARRING

   Of het nu geleidelijk of plotseling is gegaan, losbreken veroorzaakt meestal een staat van ernstige verwarring. Dit kan een grote ontreddering betekenen omdat religie vroeger uw gehele opvatting van de realiteit definieerde, en nu uw oude definities ineens niet meer geldig blijken te zijn. Ideeën over wie u was, wat uw doel in het leven was, uw relatie tot anderen; uw wereldbeeld; interpretaties van het verleden; verwachtingen voor de toekomst; en voorschriften over hoe te voelen, denken, beslissen en uw leven leiden zijn allen verloren gegaan. Het achter zich laten van zo’n geweldige struktuur kan maken dat u zich totaal losgeslagen voelt. Dit gevoel van existentiële angst kan intens zijn, terwijl u onderhand worstelt om een nieuw houvast op het leven te vinden. U begint weer vanaf het begin met alle basale kwesties in het leven. In deze fase voelen veel mensen zich dan ook als een naïef kind in een volwassen wereld.

   Bovendien kunnen angstgevoelens die de religie zelf in u  geïndoctrineerd had, nog verdere angsten veroorzaken. Men had u voorgehouden dat als u niet geloofde, u naar de hel zou gaan. Dus is het heel begrijpelijk dat u nerveus en angstig bent geweest om religie los te laten. Er kunnen momenten van pure paniek zijn, waarin u zich afvraagt of u niet een verschrikkelijke vergissing begaat, en voor eeuwig verdoemd zal zijn. U kunt in deze fase door intense gevoelens verontrust worden, daar u geleerd werd deze te interpreteren als “overtuiging door de Heilige Geest”. Soms vragen mensen zich in deze fase af of het niet eenvoudiger en veiliger zou zijn om gewoon “met God in het reine” te komen en in de kerk terug te keren. Een dergelijke terugkeer duurt echter maar zelden lang.

   Maar de ervaring van loslaten kan ook bevrijdend zijn, zoals het ontsnappen uit de gevangenis. Als u zich onderdrukt voelde door al de doctrines en oordelen, alle regels en voorschriften, kunt u zich plotseling heel opgelucht voelen, veel meer in staat voor uzelf te denken en te voelen. Sommige mensen beschrijven een wonderbaarlijk, haast euforisch gevoel van “thuis komen” als ze wennen aan de notie van gewoon te leven, het leven te beleven, nu, in deze wereld. Ze zien de wereld voor de verandering als een vriendelijke plaats, zoals een nieuw ontdekte snoepwinkel, met zo veel te bieden. Er kan glorieuze opwinding zijn over het besef het eigen leven nu in eigen handen te kunnen nemen.


“Sinds het loslaten ben ik anders gaan denken. Ik zat vast in een dualistische manier van denken. Mijn wereld schijnt nu vol oneindige mogelijkheden. Toen ik pas de kerk verliet, voelde het alsof een gewicht van mijn schouders werd afgenomen. Vrijheid is voor mij waarschijnlijk het meest positieve voordeel.” – Richard


FASE 3 - ONTWIJKING

   De volgende fase komt eigenlijk neer op een moratorium op religie en spiritualiteit. Veel mensen bezoeken geen enkele kerk meer en willen zelfs het concept van een God niet meer bespreken. Zij willen afstand nemen van de kerk om de voorafgaande betrokkenheid te ontkennen.

   Degenen die voelen dat zij misbruikt zijn in hun religieuze verleden kunnen ook alle contacten met kerkleden en zelfs kerkgebouwen vermijden. Sommigen hebben er ook moeite mee deel te nemen in andersoortige organisaties, in politieke of sociale groeperingen bijvoorbeeld. Deze gedragspatronen van ontwijking en verdoving schijnen methoden van zelfbescherming te zijn. Gezien vanuit het perspectief van een buitenstaander kan deze fase lijken op het “met het badwater weggooien van de baby”, maar het schijnt een essentieel deel van het herstellingsproces te vormen. Om echt los te breken, is het nodig een halt toe te roepen aan het leven zoals u het eens kende, om ruimte en richting voor uzelf te creëren.


FASE 4 - GEVOELENS

   Na een tijdje neigen intense, maar gemengde, gevoelens op te wellen. Dit kan een chaotische periode vormen. De meeste mensen ervaren een zekere woede. U zou zich als een boos kind kunnen voelen aan wie Santa Claus werd ontnomen. In het overdenken van de tijd besteed aan het gelovig zijn, kan woede opkomen over de opgelopen schade – een verloren leven, een negatief zelfbeeld, onnozelheid over de wereld en het werkelijke leven, schuld en lijden,  de miskenning van plezier, ontbrekende vaardigheden, gekwetste relaties, verknoeide carrières. Als u ouders had die religie gebruikten om strenge discipline te rechtvaardigen, of als u werkelijk onder misbruik door kerkleiders gebukt ging, zou u verschrikkelijk boos kunnen zijn.

   Hoewel sommige mensen manieren vinden om dit af te reageren in deze fase, vragen de meesten zich af wat te doen met al hun boosheid. Vanuit wat u geleerd werd zou u kunnen denken dat u eenvoudig zou moeten vergeven en vergeten, in plaats van deze gevoelens als gerechtigd te beschouwen. De boosheid gaat dan ondergronds en wordt blijvend. Met deze emoties opgekropt blijven zitten kan maken dat u zich wanhopig voelt, hulpeloos, bezorgd en depressief.

   Terwijl u zich ontworstelt aan deze ontwijkingsfase, is rouw de andere belangrijkste emotie die u waarschijnlijk ervaart. U heeft werkelijk meervoudige verliezen geleden. Het blootleggen en betreuren van deze verliezen zal de sleutel zijn tot de bevrijding van uw pijn. Dit proces is verwant aan het herstellen van de dood van een geliefd persoon. Zoals beschreven door Carol Staudacher (1987), omvat dit meestal shock, verwardheid, en reorganisatie. Het verlies van de relatie tot God kan ruïneus aanvoelen, alsof uw ouders zijn gestorven; U heeft geen Hemelse Vader meer. Als u diep betrokken was in een peroonlijke relatie tot Jezus, heeft u ook een beste vriend verloren. Hier bovenop komt nog uw schuldgevoel voor het verlaten, en bezorgdheid over wat u gedaan heeft om die breuk te veroorzaken.  U zou ook bang kunnen zijn dat niemand ooit meer op die manier van u zal houden. Toch lijkt een terugkeer onmogelijk, en dat maakt het hele proces nog kwellender. 


FASE 5 - WEDEROPBOUW

   Gelukkig is genezing mogelijk. U kunt zich door uw pijn heen werken en uw innerlijke krachten in staat stellen zich te manifesteren. In de wederopbouw fase herontdekken mensen plotseling hun eigenwaarde. Ze gaan het leven weer aan op een andere grondslag. Percepties en overtuigingen worden geherstructureerd. Ook u kunt nieuwe principes vinden om naar te leven, en een nieuwe betekenis geven aan uw leven. Sommigen van uw waarden zouden gelijk kunnen blijven, maar u zoekt uit wat u bijgebracht werd, en behoudt daaruit het waardevolle.

   U leert opnieuw dingen naar eigen keus te doen. Terwijl u uw gevoel van eigenwaarde opnieuw opbouwt, wordt het u duidelijker wie u werkelijk bent. U kunt uw eigen meningen en gevoelens respecteren, en nu met meer vertrouwen uw eigen beslissingen nemen. U zou bijvoorbeeld nog steeds kunnen geloven dat “Hebt elkander lief” een belangrijke richtlijn voor uw leven is. Aan de andere kant, “leef hier nu” zou voor u ook belangrijk kunnen worden, en afwijken van wat u altijd werd voorgehouden.

   Terwijl u gebruik maakt van uw vrijheid en vermogen om uw eigen leven te creëren, ontwikkelt zich een gevoel van mondig zijn, van voor uzelf op kunnen komen, dat werkelijk stimulerend werkt. U kunt nu de volle verantwoording voor uzelf nemen en van dat gevoel genieten. Uw vertrouwen groeit als u zich richt op de vele gebieden in het leven waarop u uw creatieve energie kunt toepassen – carriére, gezin, vriendschappen, financiën, ontspanning, enzovoort. U zult uw sociale netwerk opnieuw moeten opbouwen. Persoonlijke relaties zullen in belangrijke mate anders zijn. Misschien wilt u een nieuwe plaats voor spiritualiteit in uw leven. Uw benadering van het ouderschap over uw kinderen moet misschien heroverwogen worden.


PROBLEMEN BIJ HET HERSTEL

 

  “Ik voel me een angstig, eenzaam, in de steek gelaten klein kind dat niets goeds kan doen en echt een hele “slechte jongen” moet zijn. Ik heb een overheersend gevoel dat ik niets waard ben - dat ik, als het er op aankomt, niet belangrijk ben. Dit houdt verband met mijn “onbetekenendheid in de ogen van God,” dat me al vroeg geleerd werd. Mijn moeder heeft mij aan God opgedragen toen ik nog een zuigeling was. God is degene die belangrijk is, niet ik. Ben ik het waard om voor gezorgd te worden?” - Daryl


   Uit wat ik geleerd heb in mijn werk met voormalig religieuze mensen en uit eigen ervaring, blijken bepaalde aspecten van genezing en groei gemeenschappelijk voor te komen in ieder proces van losbreken. Op sommige gebieden blijft persoonlijke ontwikkeling nog vele jaren belangrijk. Het effect op de levensterreinen die hier genoemd worden zijn een typerend gevolg van het verlaten van een conservatieve fundamentalistische kerk. Ze kunnen ook op verschillende manieren van toepassing zijn bij het verlaten van andere groepen. De intensiteit van die invloeden kan variëren van eenvoudige beperkingen tot extreme schade.

   Nog een belangrijk punt om te realiseren is, dat wanneer u de religieuze aspecten van uw vroegere leven begint te verwerken, u zult merken bezig te zijn met het verwerken van alle aspecten van uw vroegere leven. Deze aspecten van persoonlijke gezondheid en volwassenheid zijn zo fundamenteel. Daarom, als u zich toelegt op het werken aan deze gebieden, begint u aan een lange reis naar verdere groei.


ZELFBEWUSTZIJN

   “Ik wist niet eens dat er verschil bestond tussen een gezond zelfbewustzijn en opgeklopte trots. In mijn familie werd persoonlijke kracht niet aangemoedigd. Dus, wat mij betreft, toen ik me als volwassene realiseerde dat mijn religie niet voldoende was om me door het leven te leiden, geloofde ik niet in mijn eigen kracht. Voor lange tijd was ik losgeslagen, totdat ik kon beginnen in mijzelf te geloven.” - Pam 


   Zelfzucht en trots worden als verschrikkelijke zaken beschouwd in de traditionele christelijke context. Zodat het als je de gemeenschap verlaat, heel moeilijk kan zijn om te weten hoe voor jezelf te denken. Vroeger was uw individuele identiteit ondergebracht in het lichaam van Christus. Nu kan het nodig zijn uzelf te leren kennen en uw uniek zijn  te leren appreciëren.

   Binnen het fundamentalisme was uw waarde gebaseerd op het feit een verlost kind van God te zijn. Die verlossing was essentieel om u van de erfzonde te reinigen. Nu kunt u worstelen met het gevoel slecht en onwaardig te zijn. Het is belangrijk voor uw genezing om uzelf volledig te accepteren, uzelf te waarderen en lief te hebben, en het soort zelfrespect aan te leren dat niet afhankelijk is externe goedkeuring. Na een indoctrinatie over de “vleselijke zonden”, is het  leren om uw eigen lichaam te appreciëren en van uw seksualiteit te genieten, waarschijnlijk nog een veeleisend maar bevredigende fase in uw groei.

   Nog een ruïneuze aanname van het conservatieve christendom is dat u hulpeloos en hopeloos bent zonder de zaligmakingsformule. Binnen dat geloofssysteem waren de enige capaciteiten die u mocht hopen te hebben, buiten uzelf gelegen. Alle kracht, wijsheid en liefde die de moeite waard zijn werden via God naar u gekanaliseerd. Dientengevolge zou u zichzelf nu een leeg omhulsel kunnen voelen, zonder enige kern, en zou u nog steeds een hardnekkige tendens kunnen hebben om buiten uzelf te zoeken naar geborgenheid en bevrediging. Een belangrijk facet in uw herstel zal het ontdekken zijn van de innerlijke reserves die ook u hebt, en die te leren gebruiken. Dit is vaak een opwindend onderdeel van uw groei.


EMOTIONELE STRIJD

   Fundamentalisten en overigen gaan vaak door intense perioden van emotionele beroering wanneer ze hun geloof verlaten. Ze kunnen zeer boos zijn op familie, kerkleiders of God. Vaak voelen ze zich verraden of bedrogen. Een religieuze opvoeding kan op een aantal manieren beschadigend zijn. Angela drukte het zo uit:


   “Ik ben boos. Ik ben boos omdat men mij zoveel leugens vertelde en dat ik die zoveel jaren geloofd heb, beslissingen nemend op basis van die valse informatie. Met sommige van die beslissingen zal ik voor de rest van mijn leven moeten leren leven. Ik ben boos dat ik heb moeten boeten zodat mijn ouders in hun cocon van geborgenheid konden blijven. Zij wilden geloven dat het leven was zoals zij zeiden dat het was, en door tegen mij te liegen hoefden ze de waarheid niet onder ogen te zien.

Ik ben boos op andere christenen en kan hun aanwezigheid nauwelijks verdragen, behalve bij oppervlakkige gelegenheden. Wanneer ze beginnen te praten over hun geloofssysteem, raak ik buiten mezelf van woede. Ik voel dat ik andere kinderen moet beschermen die door deze religieuze geloven gegeseld worden.”


   De herstellende fundamentalist kan ook gevoelens van groot leed ervaren. De verliezen zijn immers veelvoudig – een primaire liefdesverhouding met het goddelijke, een spirituele familie en een ondersteunende gemeenschap. Ondanks de negatieve aspecten van dogmatisch denken en veroordeling, voorzien kerkelijke groeperingen vaak in een sociale context die moeilijk te evenaren is in de seculiere wereld. Breken met het geloof kan dus ook een vervreemding van uw eigen gezin en familie betekenen. Totdat u betekenisvolle nieuwe relaties in uw leven heeft gekregen, kunt u zich heel verlaten en eenzaam voelen.

   Dat leed gaat nog vergezeld van angst en bezorgdheid. Wanneer u uw plaats verloren heeft in wat eens een veilige cocon was, uw status als een door God beschermd kind en uw rol in het kosmische schema, is het heel natuurlijk om zich losgeslagen te voelen. In het begin kan dit gevoel van niet langer verbonden zijn heel beangstigend zijn. De wereld kan een onheilspellende plaats zijn, waartegen u geen bescherming hebt. Oude angsten over de hel en het “einde der tijden” kunnen weer naar boven komen, zelfs nadat u die op intellectuele gronden verworpen heeft. In deze fase bestaat uw taak uit het opbouwen van zelfvertrouwen en de vaardigheden die nodig zijn om met de wereld om te gaan.

 Schuldgevoelens zijn vaak een hardnekkige kwestie, omdat het een van de weinige gevoelens is waarin religie zich verlustigt. U bent er waarschijnlijk aan gewend geraakt om u slecht te voelen over veel zaken, en nu heeft u de oude middelen van vergeving verloren. Omdat fundamentalisten alles opdelen in zwart en wit, kunt u een niet aflatende zucht tot perfectionisme hebben ontwikkeld. U zult uzelf weer moeten gunnen menselijk te zijn, oude boodschappen van vergissingen en over wat “hoort” te begrijpen, en flexibiliteit en compassie aan te leren. Het resultaat zal een veel meer open en ontspannen manier van leven zijn.

   Voor Daryl, een vijftiger die bij een vrome moeder opgroeide, waren schuldgevoelens altijd aanwezig wanneer hij over zichzelf dacht. Als een dominee besteedde hij zijn carrière in de zorg voor anderen, en verlangde voor vele jaren naar het zelfrespect dat hij zichzelf niet gunde. Hij beschreef enige van zijn vroegere aannames:


   “Ik voel me heel erg schuldig als ik iets voor mijzelf doe. Ik moet perfect zijn in het uitvoeren van mijn goddelijke opdracht. Als ik minder dan perfect ben, ben ik een schuldige zondaar. Ik ben niet helemaal perfect wanneer ik moe wordt, hulpbehoevend, eenzaam, etc. Het is heel moeilijk voor me om bevrediging te vinden in en over een goed gedaan karwei, en ik doe de meeste dingen goed. Lofuitingen raken me niet, noch maken ze enig verschil.”


IN DE WERELD VERKEREN

   Na een religieus leven geleid te hebben, kan het nogal wat aanpassing vergen om een gewoon menselijk leven te leiden in het hier en nu. Het kan moeilijk zijn het idealisme los te laten van een kosmisch plan en een toekomst in de hemel. Met alle problemen in de wereld kan het geruststellend zijn te denken dat God de rekeningen zal vereffenen en de weinige rechtvaardigen belonen. Zich op God richten voor een perfekte relatie kan veel makkelijker zijn dan te worstelen met menselijke relaties. Nu is het mogelijk een uitdaging voor u om in deze wereld te leven, genoegen te nemen met haar problemen of zelfs van de pleziertjes te genieten. Voormalige fundamentalisten moeten vaak genezen van de gewoonte de wereld en andere mensen omlaag te halen.

   Het volledig aanvaarden van het hier en nu moet gewoonlijk aangeleerd worden. Margaret is moeder van vier kinderen en dochter van fundamentalisten en was vroeger de vrouw van een dominee, die nu leert om de simpele pleziertjes te waarderen:

   “Mij werd niet geleerd de natuur te waarderen – dat God in de natuur was. Het was meer zo: “Dit is een kwaadaardig bestaan; geleidelijk aan zal het beter worden.” Dus de schoonheid van een zonsondergang of het gevoel van door het gras te lopen werden mij niet bijgebracht. Daar heb ik nu diepe spijt over. Ik weet niet hoe de schoonheid van de natuur  te ervaren en me er een mee te voelen.”


   Deelname aan het verbeteren van de wereld – zoals werk maken van milieuzorg, of politieke en sociale betrokkenheid – is een zelfs nog grotere opgave. Uw herstel zal meer glans krijgen door de aanvaarding dat u inderdaad bent thuisgekomen, in het hier en nu. U kunt onrealistische wensdromen loslaten en volledig opgaan in het drama van de mensheid. Andere mensen zijn geen heiligen of duivels, en het leven is een rijke mengeling van plezier en pijn.


EIGEN VERANTWOORDELIJKHEID

   Uw leven in eigen handen nemen staat centraal in het herstel van religieuze indoctrinatie. Als u geleerd werd passief Gods wil af te wachten en u schuldig te voelen voor het zelf beslissingen nemen, kan dit een uitdaging zijn. Noties van verantwoordelijkheid waren verward in het fundamentalisme, daar u tegelijkertijd ook aansprakelijk was voor zonde, voor de keuze om Christus te accepteren en voor het anderen leiden tot God. U werd verondersteld als Christus te zijn, maar niet op eigen kracht. In feite was zelfvertrouwen de gevaarlijkste van alle houdingen. Daarom wordt het leren op uzelf te vertrouwen een nieuwe onderneming. Het zou wel eens een geheel nieuwe ervaring kunnen zijn om in aanraking te komen met uw eigen gevoelens. Toch, om uw leven in eigen handen te nemen, moet u uw recht herwinnen op het voelen van uw gevoelens. Het verwerken van emoties voor uzelf en ze voor anderen tot uitdrukking te brengen kan een grote inzet vergen, daar u waarschijnlijk voorgehouden werd uw gevoelens te onderdrukken en ontkennen.

   Ook is het noodzakelijk de rigide beperkingen op uw denken te laten varen en uzelf toe te staan meningen, overtuigingen en waarden voor uzelf te vormen. Mogelijk moet u vaardigheden aanleren voor het nemen van beslissingen en het bereiken van uw doelen. Soms kan de persoonlijke verantwoording die het kiezen inhoudt overweldigend lijken, zoals het deed voor Betsy:


   ‘Ik wilde niet werken, mijn telefoon beantwoorden, of met iemand spreken. Mij was geleerd dat God verantwoordelijk is voor alles en dat als je ergens vor bidt, God daarvoor zal zorgen. En daar stond ik dan, en plotseling moest ik het allemaal voor mezelf doen.”


   Na het gemak van een voorgevormd wereldbeeld dat iedere vraag beantwoordde, kan het een immense taak lijken om je eigen benadering van het leven te ontwikkelen. In sommige gevallen is het gemakkelijker Gods wil te vinden door de aanwijzingen van de kerk, en het woord van iemand anders als waarheid te accepteren. Daarom vereist het een geweldige sprong in uw ontwikkeling om zowel de vrijheid als de zware verantwoordelijkheid van de menselijke keuzes te omarmen.


BETEKENIS EN SPIRITUALITEIT

   Uw geloof verliezen kan de hele fundering van uw leven overhoop halen. Als het een persoonlijke toewijding was, kan uw leven zich afgespeeld hebben rondom religieuze waarden en activiteiten. Als u als kind een religieuze kijk op het leven werd bijgebracht, kan het net zo verontrustend zijn de noodzaak te ontdekken om al uw aannames aan te passen. Deze tweeslachtigheid en verwarring kunnen lange tijd duren en zeer oncomfortabel zijn. Het is heel goed mogelijk depressief te worden.

   De meeste voormalige fundamentalisten kunnen zich op spiritueel gebied beschadigd voelen; ze ondervinden pijn en vinden het moeilijk weer spiritueel te denken, omdat ze dezelfde valkuilen vermoeden die in religie de problemen veroorzaakten. Toch is het niet mogelijk  zonder enige strukturele betekenis te leven. Voor diegenen die spiritualiteit als een doorlopende bron van betekenis en doel in het leven beschouwen, moet hun spiritualiteit geherdefiniëerd worden en meer persoonlijk gemaakt. Kevin had een zeer pijnlijke ervaring bij het wegbreken, die hem deed tollen. Hij waardeert echter nog steeds een spiritueel leven, en vond het nuttig andere religies te bestuderen terwijl hij zijn gevoel voor betekenis herwon:

   “Ik denk dat er vele onderkomens zijn, zoals Jezus zei, en ik voel me nog steeds verbonden met de creatieve macht van het universum. Ik voel een echte persoonlijke band met iets buiten mijzelf. Daar klamp ik me aan vast. Ik vind mezelf buiten lopen, in mijn innerlijk pratend met God. Dat doe ik nog steeds. Maar ik denk niet meer over God op dezelfde manier als ik gewend was. Ik geloof niet meer in het dogma. De woorden zijn slechts signalen die op iets machtigers duiden.”


   Alles te verliezen dat eens zinvol was, zonder enige vervanging, kan diepe wanhoop veroorzaken. Uw persoonlijke taak hierin is om de aansporing binnen uzelf te vinden, om te overleven en uw geestelijke gezondheid te herwinnen. Terwijl u geneest en leert voor uzelf op te komen, zult u geleidelijk aan een nieuw systeem van zingeving in uw leven moeten reconstrueren. De alternatieven zullen beter aan het licht komen als u een meer open contact met de buitenwereld krijgt.


OEFENING 1.1: OPSOMMING VAN INVLOEDEN

   De kwesties die gepaard gaan met herstel uit religie variëren van persoon tot persoon en veranderen in de loop der tijd, afhankelijk van de koers van de individuele reis. De volgende checklijst biedt gelegenheid de kwesties die op u van toepassing zijn te identificeren, en te overwegen hoe ieder daarvan u raakt. De oefening kan u helpen een begin te maken met enige zelf-reflectie. Als u klaar bent met dit boek en vooruitgang hebt geboekt in het herstellingsproces, moet het interessant voor u zijn om de list opnieuw in te vullen en te zien hoe uw reacties veranderd zijn.


DE CHECKLIST

   Aanwijzingen: Omcirkel voor ieder onderdeel het nummer dat het best de invloed weergeeft dat die kwestie op uw dagelijks leven heeft. Omcirkel bijvoorbeeld de 1 als de kwestie u een weinig hindert, de 3 als de kwestie u nogal hindert en de 5 als die u werkelijk plaagt. Omcirkel de 2 of de 4 als de invloed daar ergens tussen valt.


Kwestie/Gevoel                                                 Hevigheid
_____________________________________________________________________

Verwarring:                                                          1 - 2 - 3 - 4 - 5

Bezorgdheid of angst:                                          1 - 2 - 3 - 4 - 5

Gemis van duidelijke identiteit
en persoonlijke waarden:                                      1 - 2 - 3 - 4 - 5

Negatief zelfbeeld:                                                1 - 2 - 3 - 4 - 5

Leegheid, alsof u geen kern heeft:                         1 - 2 - 3 - 4 - 5

Negatief beeld van lichaam
en ongemak met seksualiteit:                                1 - 2 - 3 - 4 - 5

Ontbreken van zin of doel in het leven:                  1 - 2 - 3 - 4 - 5

Woede en bitterheid:                                              1 - 2 - 3 - 4 - 5

Eenzaamheid:                                                         1 - 2 - 3 - 4 - 5

Verlies en rouw:                                                      1 - 2 - 3 - 4 - 5

Depressie:                                                               1 - 2 - 3 - 4 - 5

Aanhoudend schuldgevoel:                                     1 - 2 - 3 - 4 - 5

Moeite om van dagelijkse pleziertjes
te genieten:                                                             1 - 2 - 3 - 4 - 5

Onredelijk hoge verwachtingen, perfectionisme:      1 - 2 - 3 - 4 - 5

Moeite om mensen te waarderen:                            1 - 2 - 3 - 4 - 5

Moeite met eigen verantwoordelijkheid:                   1 - 2 - 3 - 4 - 5

Gebrek aan eigenwaarde en zelfstandigheid:            1 - 2 - 3 - 4 - 5

Moeite om voor uzelf te denken:                              1 - 2 - 3 - 4 - 5

Moeite met voelen en uitdrukken van emoties:         1 - 2 - 3 -4 - 5

Blik naar buiten gericht voor voldoening:                  1 - 2 - 3 - 4 - 5

   Deze kwesties zullen in latere hoofdstukken behandeld worden. Genezing en groei betekenen te leren liefhebben en zelfvertrouwen te kweken. Van uw “innerlijke kind” te houden is een direct en begrijpelijk middel van zelfwaardering, en is de benadering die hier gebruikt wordt om een fundering te leggen. Vertrouwen houdt in dat u leert hoe te luisteren naar uw innerlijke wijsheid. U heeft de innerlijke kracht en wijsheid die benodigd zijn om u door uw eigen leven te leiden, en u kunt leren diepe innerlijke bronnen aan te boren.

   Zoals een tuinman die voor groeiende planten zorgt door ze zorgvuldig water en voeding te geven, en nieuwe groei bevordert in plaats van forceert, kunt u ook voor uw persoonlijke groei zorgen in de loop van tijd. Uw veranderingen zullen een natuurlijk, ontwikkelend verloop hebben. Dit boek gidst u door de stadia van werk die u zelf kunt doen. Het is echter belangrijk niet te overhaasten en niet alle kwesties tegelijk aan te pakken. U zou een dagboek kunnen bijhouden over het verloop van uw gevoelens en om de oefeningen in te doen uit dit boek.

   Het leven is er om van te genieten! Intuitief weet u dit ook, ondanks wat u voorgehouden werd over het doorstaan van deze wereld terwijl u vooruit kijkt  naar de volgende. De concepten die in dit boek worden geboden zijn bedoeld om u verder te brengen dan alleen meemaken en overleven, tot een niveau van opbloei dat u in staat stelt om volledig de persoon te zijn die u wil zijn.

_____


Bron:  http://www.marlenewinell.net/node/16


•   Hoofdstuk 2

•   Hoofdstuk 3

•   Hoofdstuk 4

•   Hoofdstuk 5

•   Hoofdstuk 6

•   Hoofdstuk 7


twitter-icon-64


OVERIGE ARTIKELEN/SITE MAP

Alle vertalingen van artikelen © Peter van Montfoort