visitors on myspace
SLAAPWANDELEND NAAR ARMAGEDDON | POSITIEF ATHEÏSME <>

SLAAPWANDELEND NAAR ARMAGEDDON

SAM HARRIS

image7313

In de rede waarin hij reageerde op de afschuwwekkende moord op journalist James Foley door een Britse jihadist, sprak President Obama op de volgende wijze zijn afkeur uit (een alternatieve benaming voor ISIS gebruikend):


“ISIL spreekt namens geen enkele religie... en geen enkel geloof leert mensen om onschuldigen af te slachten. Geen rechtvaardige God kan zich verenigen met wat zij gister deden en wat ze ieder dag weer doen. ISIL heeft geen ideologie die voor menselijke wezens van enige waarde is. Hun ideologie is bankroet... we zullen alles doen wat we kunnen om onze mensen te beschermen en de oneindige waarden waar we voor staan. Moge God de herinnering aan Jim zegenen en bewaren. En moge God de Verenigde Staten van Amerika zegenen.”


   In zijn daaropvolgende verklaring, waarin hij een strategie om ISIS te verslaan uiteenzette, verklaarde de President:


“Laten we hier nu twee dingen duidelijk maken: ISIL is niet islamitisch. Geen enkele religie staat het doden van onschuldige mensen toe, en de grote meerderheid van ISIL’s slachtoffers waren moslim... ISIL is gewoon een terroristische organisatie. En deze heeft geen ander standpunt dan het afslachten van iedereen die hen in de weg staat... Moge God onze troepen zegenen, en moge God de Verenigde Staten van Amerika zegenen.”


   Als atheïstkan ik het niet helpen me af te vragen wanneer dit losse weefsel van pretentie en waanbeeld eindelijk uiteen zal vallen – hetzij door het heldere licht van de rede of door een overvloed aan verschrikkingen die onschuldigen worden toegedaan door de partijen van God. Wat zou er eerder komen, vliegende auto’s en vakanties op Mars, of de simpele erkenning dat religies gedragsbepalend zijn en dat bepaalde religieuze ideeën – jihad, martelaarschap, blasfemie, afvalligheid – onvermijdelijk tot onderdrukking en moord leiden? Het mag dan waar zijn dat geen enkel geloof pertinent voorschrijft onschuldigen af te slachten – maar onschuld, zoals de President zeker moet weten, is een subjectief oordeel. Zijn afvalligen onschuldig? Blasfemisten? Polytheïsten? De islam weet het antwoord, en het antwoord is “nee”. 


   Er zijn meer Britse moslims geweest die zich bij ISS hebben aangesloten dan die zich vrijwillig hebben aangemeld voor dienst in de Britse krijgsmacht. Het is zelfs zo dat deze groep er in is geslaagd duizenden uit de vrije wereld aan te trekken om zich bij hen aan te sluiten, om te helpen bouwen aan een paradijs van onderdrukking en sectarisch geweld in Syrië en Irak. Dit is een verbazingwekkend fenomeen, en het legt een paar zeer oncomfortabele waarheden bloot over het falen van het multiculturalisme, de inherente kwetsbaarheid van open gemeenschappen, en de verschrikkelijke macht van slechte denkbeelden.


   Ongetwijfeld zullen op dit punt veel rationele zorgen bij de lezer opkomen. Ik zou niet graag de indruk willen wekken dat de meeste moslims ISIS steunen, noch wil ik enig voorwendsel of inspiratie bieden voor het haten van moslims als mensen. In het verband leggen tussen de doctrine van de islam en het jihad geweld, heb ik het over denkbeelden en hun consequenties, niet over de anderhalf miljard nominale moslims, waarvan velen hun geloof niet erg serieus nemen.


   Maar het gelooof in martelaarschap, het haten van ongelovigen, en de voorkeur voor gewelddadig jihadisme zijn geen randverschijnselen in de moslimwereld. Deze vorm van betrokkenheid wordt door de Koran en talloze hadith gesteund. Dit is waarom de populaire Saoedische geestelijke Mohammed Al-Areefi klinkt als de legeraalmoezenier voor ISIS. De man heeft 9,5 miljoen volgers op Twitter (twee maal zoveel als paus Francis). Als u een belangrijk onderscheid kunt vinden tussen het geloof dat hij preekt en dat welk ISIS tot zijn  wreedheden motiveert, kunt u waarschijnlijk beter eens een neuroloog raadplegen.


   Het begrijpen en bekritiseren van de doctrine van de islam – en het vinden van een manier om de moslims te inspireren om die te hervormen – is een van de meest belangrijke uitdagingen voor de beschaafde wereld vandaag. Maar de taak is niet zo eenvoudig als het weerleggen van de valse doctrines van moslim “extremisten”, omdat de meeste van hun denkbeelden niet vals zijn in het licht van hun heilige schrift. Het haten van ongelovigen is onbetwistbaar de kernboodschap van de Koran. De realiteit van het martelaarschap en de eerbiedwaardigheid van de gewapende jihad zijn onder de Koran ongeveer even weinig controversieel als de herrijzenis van Christus dat is onder het christendom. En het is geen toeval dat miljoenen moslims de shadadah reciteren of de pelgrimage naar Mecca maken. Ook is het geen toeval dat verschrikkelijke video’s over het onthoofden van ongelovigen en afvalligen een populaire vorm van pornografie zijn geworden in de gehele moslimwereld. Elk van deze praktijken, inclusief deze afschuwelijke vorm van moorden, worden expliciet gesteund door hun heilige schrift.


   Maar tegenwoordig bestaat er een wijdverspreide nijverheid van versluiering die bedoeld is om moslims te beschermen tegen het aanpakken van deze waarheden. Onze gemeenschappen en faculteiten van sociale wetenschap zijn vol geleerden en pseudo-geleerden die geacht worden expert te zijn in terrorisme, religie, islamitische jurisprudentie, antroplogie, politieke wetenschap en diverse andere terreinen, die beweren dat wat moslim intolerantie en geweld betreft, niets is wat het lijkt.  Bovendien beweren deze experts dat men islamisten en jihadisten niet op hun woord moet geloven: hun onophoudige verklaringen over God, paradijs, martelaarschap en het kwaad van afvalligheid zijn niets meer dan een masker dat hun echte motivaties verbergt. Wat zijn hun ware motivaties? Hier kunt u de meest abjecte verwachtingen en projecties van seculier liberalisme invullen: Hoe zou u zich voelen als westerse imperialisten en hun kaartenmakers uw land verdeeld hadden, uw olie gestolen en uw trotse cultuur vernederd? Vrome moslims willen gewoon wat iedereen wil – politieke en economische stabiliteit, een stuk land dat men zijn thuis kan noemen, goede scholen voor hun kinderen, enige vrije tijd om van het gezelschap van vrienden te genieten. Helaas schijnen de meeste van mijn mede-liberalen dit te geloven. Het is zelfs zo dat het niet aanvaarden van dit obscurantisme als een diep inzicht in de menselijke natuur, en onmiddellijk de ogen af te wenden van de leer van de islam, als een vorm van onverdraagzaamheid wordt beschouwd.


   In ieder gesprek over dit onderwerp moet men doorlopend een beschermmuur van voorbehoud en concessies aan irrelevantie toepassen: Natuurlijk zijn er problemen met het Amerikaans buitenland beleid. Natuurlijk moet we ons onafhankelijk van olie maken. Nee, ik was geen voorstander van de oorlog in Irak. Natuurlijk heb ik Chomsky gelezen.Ongetwijfeld staan er in de Bijbel ook verschrikkelijke passages. Ja, ik heb gehoord over het opblazen van die abortuskliniek in 1984. Nee, het spijt me dat Hitler en Stalin niet door atheïsme werden gemotiveerd. De Tamil Tigers? Natuurlijk heb ik daar wel eens van gehoord. Maar kunnen we nu eens praten over het verband tussen geloof en gedrag?


   Ja, veel moslims trekken zich niets aan van de afvalligheid van hun buren, zien vrouwen als gelijkwaardig aan mannen, en beschouwen antisemitisme als verachtelijk. Er zijn zelfs moslims die alcohol drinken en varkensvlees eten. Al deze standpunten wijken in min of meerdere mate af van de expliciete leer van de Koran. En net zoals alle gematigden in iedere andere religie, worden de meeste gematigde moslims obscurantisten als ze hun geloof tegen criticisme verdedigen. Ze beroepen zich op moderne, seculiere waarden – tolerantie voor afwijkende meningen en respect voor mensenrechten bijvoorbeeld – als basis voor het herinterpreteren, en gaan zo voorbij aan de meest verwerpelijke delen van hun heilige boeken. Maar niettemin eisen ze van ons dat we het idee van openbaring respecteren, en dit maakt ons voor altijd kwetsbaar voor de meer letterlijke interpretaties van hun Heilige Schrift.


   Het idee dat een boek geïnspireerd werd door de schepper van het universum is vergif – intellectueel, ethisch en politiek. En dit vergif richt nergens meer onheil aan dan in moslimgemeenschappen, zowel in het oosten als in het westen. Ondanks al de overduidelijke barbaarsheid in het Oude Testament, en de gevaarlijke eschatologie van het Nieuwe, is het voor joden en christenen betrekkelijk eenvoudig om religie te scheiden van politiek en seculiere ethiek. Een enkele zin in Matteus 22:21 - ‘Geef dan wat van de keizer is aan de keizer, en geef aan God wat God toebehoort.’ – is er verantwoordelijk voor dat het westen niet meer door de theocratie gegijzeld wordt. Ook de Koran bevat een paar zinnen die net zo potent kunnen zijn - bv. “Er is geen verplichting in religie ” (2:256) – maar deze vonkjes van verdraagzaamheid kunnen makkelijk worden uitgeblazen. Het transformeren van de Koran in een waarlijk goedaardig geloof vereist een wonder van herinterpretatie. En een aantal moedige hervormers, zoals Maajid Nawaz, doen hun best om dat te bereiken.


   Velen geloven dat het onverstandig is om verband te leggen tussen de islam en de onverdraagzaamheid en het geweld dat we in de moslimwereld zien, uit angst dat dit het beeld zal versterken dat het westen in oorlog is met het geloof en miljoenen van normaal vredelievende moslims zich zal doen scharen achter het banier van het jihadisme. Ik geef toe dat die zorg niet onterecht is – maar dit bewijst slechts de ernst van het onderliggende probleem. Religie produceert een perverse solidariteit waarvoor we een manier moeten vinden die te voorkomen. Het veroorzaakt loyaliteit jegens medestanders en vijandigheid jegens andersdenkenden, zelfs wanneer de leden van de eigen groep zich als psychopaten gedragen.


   Maar in de meeste gemeenschappen blijft het een taboe om het geloof van een ander te bekritiseren. Zelfs atheïsten houden zich aan dit taboe, en leggen het anderen op, omdat ze geloven dat religie voor velen noodzakelijk is. Tenslotte is het leven al moeilijk genoeg – en geloof is als een balsem. Veel mensen verbeelden zich dat een filosofie uit het IJzeren Tijdperk het enige stramien is voor hun spirituele hoop en existentialistische verwachtingen. Dit is een voortdurend probleem voor de krachten van de rede, omdat de meeste vormende ervaringen die de mens ondervindt – zaligheid, devotie, zelfovertreffing – nu nog verankerd liggen in de slechtste delen van onze cultuur en aan een denkwijze refereren die slechts bijgeloof, zelfbedrog en conflict bevordert.


   Van alle kwaad dat religie op dit punt van de geschiedenis aanricht, is dit waarschijnlijk het meest subtiele: Zelfs wanneer ze heilzaam lijkt – mensen inspirerend om in prachtige gebouwen samen te komen om het mysterie van het bestaan te overwegen, en hun ethische verplichtingen aan elkaar – brengt religie de boodschap dat er geen intellectueel verdedigbare en niet sektarische wijze bestaat om dit te doen. Maar die bestaat wel. We kunnen sterke gemeenschappen opbouwen en een moreel en spiritueel leven genieten, zonder te geloven in verdeeldheid zaaiende nonsens over de goddelijke oorsprong van bepaalde boeken.


   En het is dit misleidende respect voor openbaring dat verklaart hoe als antwoord op de grofst denkbare uitingen van religieus fanatisme, president Obama reageerde met euphemismes ... en raketten. Misschien is dit wel het beste waar we op kunnen hopen, gezien het niveau van de dialoog over religie. Misschien zullen we eens “alles doen wat we kunnen om ons volk en de tijdloze waarden waar we voor staan te verdedigen”. Maar tot op de dag van vandaag, willen we niet eens de motivatie van onze vijanden eerlijk beschrijven. En terwijl we bezig zijn tegen onszelf te liegen, blijven we doorgaan lippendienst te bewijzen aan precies die waanbeelden die er aan tot grondslag liggen.

_____


Bron: http://www.samharris.org/blog/item/sleepwalking-toward-armageddon


twitter-icon-64



OVERIGE ARTIKELEN:/SITE MAP

Alle vertalingen van artikelen © Peter van Montfoort