visitors on myspace
WELKOM AAN NIEUWE ATHEÏSTEN | POSITIEF ATHEÏSME <>

WELKOM AAN NIEUWE ATHEÏSTEN

ROSA RUBICONDIOR

image7313




Een hartelijk welkom aan nieuwe atheïsten


Dus je hebt eindelijk voor jezelf toegegeven dat je atheïst bent.

 Het eerste dat je dan moet begrijpen is dat je niet alleen staat; je maakt deel uit van een zeer snel groeiende wereldwijde ‘gemeenschap’ van atheïsten. Ik gebruik de term ‘gemeenschap’ hier losjes omdat het atheïsme geen georganiseerde beweging is. Het verplicht je niet om ergens in te geloven in plaats van goden, dus er zijn geen dogma’s, axioma’s of geloofsartikelen (hoe zouden die er kunnen zijn?). Het is zelfs zo, dat gezegd wordt dat de enige zekerheid is dat er geen zekerheden bestaan.

  Wat het echter wel betekentis dat je opvattingen en gedachten door zeer veel anderen gedeeld worden. Zij zijn geen ‘ketters’, excentriekelingen, apart of gek. Als je vanuit een streng religieuze omgeving of een streng religieuze gemeenschap komt, voel je jezelf misschien een buitenstaander. Welhaast zeker heb je een stadium van zelftwijfel doorworsteld op je pad naar het atheïsme. Je zult je afgevraagd hebben of er iets was dat je verhinderd had te geloven in een religieuze overtuiging – had jij misschien iets gemist dat anderen wel kunnen begrijpen?


   "Ons geloof is geen geloof. Onze principes zijn geen geloofsovertuiging. We vertrouwen niet enkel op wetenschap en rationaliteit, omdat dit meer noodzakelijke dan toereikende factoren zijn, maar we wantrouwen alles dat de wetenschap tegenspreekt of tegenstrijdig is aan de ratio. We kunnen over veel zaken van mening verschillen, maar wat we respecteren is vrij onderzoek, een open geest, en het nastreven van denkbeelden vanwege hun eigen merites."   Christopher Hitchens - 'God Is Not Great'


    Alle religies zullen hard gewerkt hebben om je het geloof in te prenten dat religieuze overtuiging een deugd is – iets om trots op te zijn en te bewonderen, en als iets dat als je het in twijfel trekt, je jezelf daarvoor moet schamen. Dit maakte allemaal deel uit van de indoctrinatie van kinderen waaraan alle religies zich schuldig maken. Wat je gemist hebt, is dat je door die indoctrinatie misleid werd.

    Onderzoek en twijfel zijn goede dingen. Een van de grote letsels die religies aanbrengen is mensen bang te maken, of beschaamd, over twijfel. Wat een machtig wapen is dat wel niet in de handen van de gewetenloze en manipulatieve lieden! Twijfel en afvragen zijn dingen die ons aansporen te leren en begrijpen. Het universum is zo vol prachtige dingen, dat wie zou daar niet over willen leren om die beter te begrijpen? De enigen die je onder geen voorwaarde willen toestaan te twijfelen en leren zijn degenen die er niet op betrapt willen worden dat ze je leugens verteld hebben.

    Dus, zet alle gedachten uit je hoofd dat jij de rare snuiter bent. Je bent een van degenen die de indoctrinatie van de kindertijd van je hebt afgeschud. Voor veel mensen is dat niet zo makkelijk; je kunt trots op jezelf zijn.

    Als je meer dan oppervlakkig religieus was, zoals zovelen die zich van het geloof afkeerden, of in een religieuze cultuur opgegroeid bent, zijn hier een paar dingen waarop je jezelf moet voorbereiden:


  "Hedendaagse theïsten zouden kunnen toegeven dat, waar het Baal en het Gouden Kalf betreft, en Donar en Wodan, Poseidon en Apollo, Mithras en Ammon Ra, zij eigenlijk ook atheïst zijn. We zijn allemaal atheïstisch over de meeste goden waar de mensheid ooit in geloofde. Sommigen van ons gaan gewoon nog één god verder."                                                                                                                                     Richard Dawkins


DE GODVORMIGE LACUNE

   Onderbewust of niet, je zult gewend zijn geraakt aan de gedachte dat een god je in de gaten houdt, en veel van de woorden die je gebruikt zijn gebaseerd op die aanname van een god. ‘God’ zal een deel van je voorstelling zijn geweest om geen andere reden dan de indoctrinatie in je kindertijd. Nu je je gerealiseerd hebt dat die god niet echt is, zal er een ‘godvormige lacune’ in je voorstelling zijn. Dit zal wat vreemde effecten tot gevolg hebben die verwarrend kunnen zijn.

   Lange tijd kreeg ik een vreemd gevoel als ik een kerk binnenstapte – en ik hou van oude kerken en kathedralen. Ik voelde dat ik eerbiedig en respectvol moest zijn; op gedempte toon te praten, enzovoort.  Sommige mensen houden dit voor de werkelijke aanwezigheid ergens van en beginnen zelfs aan hun atheïsme te twijfelen. Het is alleen maar die godvormige lacune die nog niet genezen is. Gun het tijd. Ik weet van minstens één voormalige katholiek, die nu alweer veertig jaar atheïst is, die het nog steeds vreemd vindt het kruisbeeld haar rug toe te keren, en niet ervoor te knielen. Nog lange tijd voelde ze zich ongemakkelijk om een protestantse kerk te betreden, omdat de nonnen op haar kloosterschool haar ingeprent hadden hoe kwaadaardig die satanische protestanten waren.

   Je zult jezelf ook betrappen op dingen zeggen als “Oh, God!”, “Jezus!”, “Inshallah” of “Allahu Akhbar”, etc. Dit zijn gewoon cultuurwoorden; vormen van verbaal steno. Ze zijn niet eerbiediger dan een Engelsman die zegt “Goodbye” (God be with you), of een Spanjaard die “Adios” (met God) zegt. Dat zijn woorden die nu iets anders betekenen. Ze wijzen net zo min op religieus geloof of gedachten als “Shit!” een internist van je maakt. Zoals je nu weet, maakt dit nu helemaal niets meer uit, maar als je daar een ander nu nog blij mee maakt, waarom niet?


   "Degenen onder ons die geschiedenis studeren en er over schrijven zjin gewend aan haar approximaties en dubbelzinnigheden. Daarom vatten we de tiendehands rapporten over angstige en ongeletterde plattelanders niet letterlijk op, die beweren wonderen gezien te hebben of ontmoetingen te hebben gehad met messiassen en profeten en verlossers, die net als zij, gewoon mensen waren. En dit is ook waarom we ons nooit zullen neerleggen bij dictaten van degenen die een fanatiek geloof in zekerheid en openbaring vertonen."

Christopher Hitchens


   Maak je hier geen zorgen meer over. Je zorgen maken over de verkeerde woorden zeggen is voor mensen die bang zijn “blasfemie” te plegen ingeval een schurk in de lucht het hoort. Als atheïst ben je nu van die fobie bevrijd.


   "Atheïst is één van de gewichtigste titels... het is het Kruis van Verdienste voor de helden van deze wereld... Copernicus, Spinoza, Voltaire, Paine, Priestly."                                                   Annie Wood Besant (1847–1933)


   Wanneer mensen sterven kom je nog steeds in de verleiding jezelf af te vragen of ze je zien en wat ze doen. Je vindt het moeilijk te geloven dat ze gewoon zijn opgehouden te bestaan. Je zult je niet op je gemak voelen om over hen te spreken, vooral niet in negatieve zin. Het culturele taboe op kwaadspreken over de doden zal er nog steeds zijn. Dit is gewoon deel van het normale menselijke psychologische proces van rouw. Ontkenning is slechts een stadium dat je doorloopt op de weg naar acceptatie. 

   Waarschijnlijk ging je door een gelijksoortige fase op je weg naar atheïsme met betrekking tot je voormalige god. Als je god een belangrijk deel van je leven was geweest, vond je het waarschijnlijk moeilijk voor te stellen dat die er niet meer was, net zoals je het moeilijk te accepteren vindt dat een dode dierbare vriend of familielid er niet meer is. Ik vraag mij af hoeveel schijnbaar religieuze mensen feitelijk in deze fase van ontkenning verkeren, rouwend om de god waarvan ze denken dat die er niet meer is? Was dit misschien de reden van je vroegere religiositeit?


   "De waarheid vraagt niet om geloofd te worden. Die vraagt om beproefd te worden. Wetenschappers vatten elkaar niet iedere zaterdag of zondag  bij de hand om te zingen, “Ja, de zwaartekracht is echt! Ik weet dat de zwaartekracht echt is! Ik zal daarop vertrouwen! Ik zal sterk zijn! Ik geloof in mijn hart dat wat omhoog gaat, weer neer moet komen, neer, neer. Amen!” Als ze dat deden, zouden we denken dat ze zich erg onzeker over dit idee moesten voelen." 

                          Dan Barker, 'Godless: How an Evangelical Preacher Became One of America's Leading Atheists'


   Je zult je ook je eigen eventuele vergetelheid moeilijk kunnen voorstellen. Sommige mensen vinden het onmogelijk voor te stellen hoe het ‘voelt’ om niet te bestaan; niet te weten wat er dan gebeurt. Dat is perfect normaal. Dit concept hoeven we niet uit te werken; we kunnen alleen maar denken in termen van ons eigen bestaan, omdat we het niet kunnen laten onszelf in het centrum van ons universum te plaatsen zoals wij dat visualiseren. In onze conceptie kijken we vanuit ons lichaam door de ramen van onze ogen naar de buitenwereld, omdat dit is hoe onze perceptie zich heeft ontwikkeld. Onze wereld heeft altijd ons daarin gehad. Maar de wereld kan bestaan zonder ons, net zoals die al bestond ver voordat wij werden geboren.


   "Religieus geloof is de grote uitvlucht, de grote smoes om de noodzaak tot denken en evaluatie van bewijs te ontwijken. Religieus geloof is geloof ondanks, of misschien juist wel om, dat bewijs ontbreekt."

Richard Dawkins


   Het accepteren van de onvermijdelijkheid van je eigen eventuele vergetelheid is de sleutel tot aanvaarding dat dit leven alles is dat je hebt, en ooit zal hebben. Het is niet een oefening of een voorbereiding. Dit is het. Dit is je enige grote kans om het universum te ervaren. Maak er het meeste van, maar maak het wat jij wil. Het is van jou om er mee te doen wat jij wil. Wil je een blijvend resultaat nalaten? Wil je worden herinnerd? Zo ja, hoe en waarvoor? Zal deze planeet van jouw leven beter worden? Je bent het product van een 3,5 miljard-jarig evolutionair proces en de afstammeling van overlevers die nooit faalden waar falen de norm was. Wat betekent dat voor jou? Sommigen van ons denken dat dit alleen al is genoeg om ons heel speciaal te voelen, en heel fortuinlijk. Alleen jijzelf kan daarover beslissen. 

   Die godvormige lacune zal met de tijd genezen, nu je het bijgeloof hebt uitgesneden die het veroorzaakte, net zoals een tumorvormige wond zal helen nadat de tumor is uitgesneden.


   "Het enige standpunt dat me niet met cognitieve dissonantie opzadelt is atheïsme. Het is geen geloofsovertuiging. De dood is zeker, en vervangt de lokroep van het paradijs en de angst voor de hel. Het leven op deze aarde, met al zijn mysterie en schoonheid en pijn, kan daarom veel intenser geleefd worden: we struikelen en staan op, we zijn bedroefd, confident, onzeker, voelen eenzaamheid en vreugde en liefde. Meer is er niet; maar ik hoef ook niets meer."                                              Christopher Hitchens - The Portable Atheist


VRIENDEN EN FAMILIE

    Het effect dat hun atheïsme zou kunnen hebben op hun vrienden en familie, is de reden waarom zoveel atheïsten niet uit de kast komen. Ze willen hun familie niet overstuur maken en ze willen hun vrienden niet verliezen. Eén ding waaraan je hierbij moet denken is, dat als het de vrees is voor wat je vrienden zullen denken en doen  die je weerhoudt van uit de kast te komen en die je belet om vrij te zijn, zijn ze dan je vrienden of je cipiers? En hoeveel van je vrienden blijven ook in de kast omdat ze bang zijn voor wat jij zou zeggen of doen?

    Dan Barker was een fundamentalistische, christelijk evangelische voorganger en zanger/songwriter die zich tot het atheïsme bekeerde, en is nu een vooraanstaande Amerikaanse atheïst. Hier is hoe hij de vrienden en familie kwestie aanpakte: 


   "In januari, 1984 schreef ik een brief aan iedereen waar ik aan kon denken – dominees, vrienden, familie, uitgevers, christelijke artisten, mede missionarissen – definitief met ze brekend, ze vertellend dat ik geen christen meer was, dat ik een atheïst of een agnost was (ik had toen het onderscheid nog niet helemaal helder voor de geest), dat ik dus geen uitnodigingen meer zou accepteren om te preken of christelijke muziek uit te voeren, en dat ik hoopte de dialoog open te kunnen houden. Ik herinner me dat moment, voor een paar seconden aarzelend bij de brievenbus naast Chaffey High School in Ontario, Californië, met deze tientallen enveloppen in mijn hand en denkend, “Dit is het.” Deze brieven in de sleuf duwen was miljoenen malen meer bevredigend dan enige religieuze ervaring. Het was echt...

 Mijn brieven waren gepost, iedere belangrijke persoon in mijn leven zou spoedig weten dat ik geen christen meer was – en ik liep bij die brievenbus vandaan als een vrij persoon. Ik wist dat er sterke reacties zouden komen, maar ik was niet bang. Ik had mijn eigen vrije keus gemaakt, en geen gelovige in de wereld kon mij die vrijheid afnemen. Je kunt niet geloven als je de vrijheid niet hebt om niet te geloven. Hier is de brief die ik postte, gedateerd 16 januari, 1984, aan meer dan 50 collega’s, vrienden en familieleden:


Beste vriend,

    Je weet waarschijnlijk al dat ik door een periode van aanzienlijke veranderingen ben gegaan in mijn beschouwing van spirituele zaken. De afgelopen vijf of zes jaar is voor mij een tijd van herwaardering geweest, en tijdens de laatste paar jaren heb ik besloten dat ik mezelf niet meer eerlijk een christen kan noemen. Je kunt je waarschijnlijk wel voorstellen dat dit een voor mij pijnlijk proces is geweest. Ik werd in een goed christelijk gezin opgevoed, nam deel in missies en evangelisme, ging naar een christelijk college, werd tot priester gewijd en was in drie kerken voorganger als assistent dominee. Gedurende deze jaren was ik voor 100 procent overtuigd van mijn geloof, en nu ben ik alleen nog 100 procent on-overtuigd.

   Het doel van deze brief is niet mijn zaak te verdedigen. Toch wil ik er op wijzen dat mijn studies mij door veel belangrijke gebieden hebben gevoerd, vooral: de authenticiteit van de bijbel, geloof vs. ratio, kerkgeschiedenis – en nog een heel pretpakket van evolutie, fysica, psychologie, zelfbewustzijn, filosofie, parapsychologie, pseudo-wetenschap, wiskunde, etc.

   Ik weet niet zeker wat het doel van deze brief is, behalve om als informatie te dienen voor een vriend of familielid waar ik niet oneerlijk tegen wil zijn. Ik heb niet de baby met het badwater weggegooid. In wezen handhaaf ik nog steeds dezelfde christelijke waarden van vriendelijkheid, liefde, delen, matigheid en respect waarmee ik ben opgevoed. Het christendom heeft veel goeds. Toch voel ik dat ik een alternatieve, rationele basis voor deze zaken kan aantonen buiten een systeem van godsgeloof en autoriteit. Natuurlijk moet ik toegeven dat deze dingen mij niet van het hellevuur kunnen bevrijden – maar het is niet rationeel om bang te zijn voor iets dat niet bestaat, en die angst toe te staan mijn filosofie en mijn levenswijze te domineren

   Als de bijbel waar is zal ik die graag volgen. Als er een God zou zijn, zou het dwaas zijn die te ontkennen. In feite wenst het kleine kind in mij soms de geruststellingen en verzekeringen van mijn vroegere overtuigingen te herwinnen. Ik ben een menselijk wezen met dezelfde angsten en gevoelens die we allen delen. De bijbel zegt dat wie zoekt, zal vinden. Je kent mij. Ik ben altijd aan het zoeken. En ik heb nog niet gevonden. Op dit moment ben ik ergens tussen de agnost en de atheïst, hoewel ik een groot deel van mijn tijd in beide kampen verkeer.

   Er valt nog veel meer te zeggen, en ik zou alle inbreng die je kunt bieden appreciëren. Ik wil echter voorstellen dat voordat we een zinnige dialoog proberen, we zo veel mogelijk van elkaars gedachten moeten begrijpen. Indien gewenst, zal ik je een van de verscheidene dissertaties die ik aan het voorbereiden ben toesturen, waaronder: De Bijbel, Geloof vs. Ratio... 

   Tot slot, ik ben niet je vijand. Onze vijand is degene die niets om deze onderwerpen geeft – die denkt dat jij en ik dwaas zijn om ons iets aan te trekken van het leven en van waarden. Ik zal je niet minder respecteren, noch iemand anders die oprecht geïnteresseerd is in religie en filosofie. Het is de niet-denker waar ik me aan erger, en waarmee een zinvolle uitwisseling van gedachten onmogelijk is.

Dan Barker


    Vandaag de dag zou ik een totaal andere brief schrijven, maar dat is waar ik destijds stond, tijdens het proces van het ene wereldbeeld inruilen voor het andere. Nu zou ik er op wijzen dat de “christelijke waarden” die ik aanbevelingswaardig achtte, gewoon menselijke waarden zijn, en dat niet alle christelijke waarden goed zijn – in feite zijn geen waarden die exclusief christelijk zijn te bewonderen. De “klein kind” nostalgie duurde ongeveer een jaar, en is vervangen door schaamte dat ik ooit geloofde, of mijn geloof miste. De definities van agnosticisme en atheïsme zijn opgehelderd. Maar die brief is een perfecte afspiegeling van wie ik was, en terug lezen brengt veel van die oude gevoelens terug."

 

   De meeste ontwikkelde westelijke naties melden tegenwoordig een enorme aanwas van niet-gelovigen over de laatste tien jaar of zo. Ongelovigen zijn nu in de meerderheid in veel Europese staten als Groot-Brittannië, de Tsjechische Republiek en Zweden en zullen spoedig in de meerderheid zijn in landen als Frankrijk en Duitsland. Zelfs voorheen streng katholieke landen als Ierland, Italië en Spanje worden steeds meer seculier. In de VS vormen niet-gelovigen nu ongeveer twintig procent van de bevolking.

   Voor mij is interessant hoe snel deze cijfers groeien. Dit suggereert dat behalve dat mensen zich van een religie afkeren, wat nu gebeurt is dat naarmate duidelijk wordt hoe het aantal niet-gelovigen toeneemt, meer en meer heimelijke atheïsten er ook voor uit durven komen, tegenover zichzelf en anderen.

   Hoeveel van je vrienden en familie zitten nog in die kast en verzamelen de moed om daar uit te durven komen?

   In het geval van Dan Barker besloot zijn streng fundamentalistische moeder plotseling, enige weken na zijn brief, dat religie “slechts een zootje onzin” was, en dat ze nu niet meer “hoefde te haten”, wat haar zich gelukkiger deed voelen dan religie ooit gedaan had. Wat nooit bij haar opgekomen was, was dat atheïsme ook een optie was. Het atheïsme van haar zoon gaf haar toestemming om te twijfelen.

   Voor veel mensen was de vraag altijd tot welke kerk te behoorden; de ‘geen van alle’ optie was er nooit. Voor heel veel andere mensen, vermoed ik, was de keuze welke kerk ze pretendeerden toe te behoren, omdat dit van hen verwacht werd. Voor veel mensen is religie niets meer dan het ritueel  van naar de kerk, moskee, tempel of synagoge gaan, en jezelf een baptist, een katholiek, een methodist of anglicaan, een jood, een moslim of wat dan ook te noemen. Dat alleen schijnt hen te definiëren; het doet er niet aan toe hoe ze zich werkelijk gedragen. Het is moeilijk dit niet als voorwendsel te zien, als schijn ophouden uit angst wat anderen van ze denken. Hoevelen van hen missen eenvoudig het lef om te bekennen, uit angst buitengesloten te worden?


PUBLIEKE VERWACHTINGEN

   In sommige delen van de wereld is atheïsme een misdaad, net zoals tot voor kort homoseksualiteit een misdaad was in een groot deel van de westerse wereld. Die situatie kan gewijzigd worden als de publieke opvattingen veranderen.


   "Is het te modern om te bespeuren dat er niets staat [in de tien geboden] over kinderen beschermen tegen wreedheden, niets over verkrachting, niets over slavernij, en niets over volkerenmoord? Of is het te veeleisend “in context” om te zien dat sommige van precies deze overtredingen nog positief aanbevolen gaan worden?"

Christopher Hitchens - God Is Not Great


   In sommige delen van de wereld worden atheïsten nog steeds gezien als misdadigers, verkrachters, moordenaars, communisten of satanisten. Meestal is dit op plaatsen waar mensen niet zo zeer in God geloven, als geloven in geloof. Waar religieus geloof noodzakelijk wordt geacht om het volk te beheersen. Het lijkt er hier op alsof mensen denken dat de enige reden om niet te moorden, verkrachten, banken te beroven en kinderen te molesteren vrees is voor toekomstige bestraffing, en dat de enige reden om goed te doen en voor de medemens te zorgen een beloning is. Om bepaalde redenen schijnt dit niet voor henzelf te gelden, alleen voor iedereen anders.

   Dit is een ellendige, troosteloze, cynische en verachtelijke kijk op de medemens. Ook die zal veranderen, en wel heel snel als niet-geloven meer gebruikelijk wordt.


   "Religie stamt uit een periode in de menselijke voorgeschiedenis waarin niemand – zelfs de machtige Democritus niet die concludeerde dat alle materie uit atomen bestaat – ook maar het geringste idee had van wat er aan de hand was. Het stamt uit de huilende en angstige kindertijd van onze soort, en is een infantiele poging tegemoet te komen aan onze onvermijdelijke behoefte aan kennis (alsmede aan geruststelling, verzekering en andere infantiele behoeften). Vandaag weet ook de laagst opgeleide van mijn kinderen veel meer over de natuurlijke orde dan enige van de grondleggers van religie."

Christopher Hitchens - God Is Not Great


   Toen mijn grootvader nog leefde was het haast ondenkbaar in Groot-Brittannië om atheïst te zijn en niet naar de kerk te gaan. Het is zelfs zo dat er tijden geweest zijn waarin het niet bezoeken van de kerk op zondag een misdrijf was in Engeland. Dat is veranderd. In het begin van de vijftiger jaren gingen de meeste gezinnen nog naar de kerk, in de mid-zestiger jaren viel dit terug tot minder dan de helft; nu gaan minder dan één-op-tien van de gezinnen nog naar de kerk als het niet voor een huwelijk of begrafenis is. Seculiere huwelijken, of helemaal geen huwelijk, zijn nu de norm, en de meeste mensen laten hun kinderen niet meer dopen. De kerken hebben het moeilijk om nieuwe geestelijken aan te werven, en blijven de meeste zondagen leeg.  Dominees leveren doorgaans hun preken voor praktisch lege kerkbanken; de congregaties die er nog zijn worden steeds ouder. Voormalige doopsgezinden, methodisten, presbyterian en andere sekte kapellen worden verkocht of tot woonhuis omgebouwd omdat haast niemand daar nog komt.

   Er is een tijd geweest dat het haast ondenkbaar was voor een non-anglicaan om premier te worden; nu houden de meeste politici in de UK zich stil over welke religieuze overtuiging ze er op na houden, uit angst als ‘religieuze maniakken’ te worden aangemerkt. Religieus fundamentalisme wordt nu eerder met mentale ziekte dan met goed burgerschap geassocieerd; het is iets dat een onverzorgde figuur op een straathoek onzin doet schreeuwen naar voorbijgangers; of de smoes die nep gebedsgenezers gebruiken om zieke en kwetsbare mensen hun geld afhandig te maken. Terecht of ten onrechte, veel ouders zouden er tweemaal over nadenken voordat ze hun kinderen met een priester alleen laten.


   "Mensen hadden de ijdelheid voor te wenden dat de hele schepping voor hen had plaatsgevonden, terwijl in werkelijkheid de hele schepping hun bestaan niet vermoedt."

Camille Flammarion (1842–1925) - French Astronomer


   Kortom, het christendom loopt op zijn laatste benen in Groot-Brittannië. Over een generatie of twee zal het niet meer zijn dan een randsekte op zijn best, maar meer waarschijnlijk alleen nog zo’n oude mythe waarin mensen geloofden toen ze nog niet beter wisten. Jahweh, de oude vulkaangod van Abraham, zal zich hebben aangesloten bij het pantheon van andere dode goden, bij Pan, Wodan, Zeus en Amon Ra.

   Als je zo ongelukkig bent in een land te wonen waar dit proces nog niet op gang is gekomen, wees niet bang. Je uit de kast komen als atheïst is deel van dat proces. Je stroomt mee met het niet te stoppen getij van de geschiedenis dat oude bijgeloven en infantiele noties uit de kindertijd van onze soort wegvaagt. 

   De toekomst is aan jou. Welkom bij het atheïsme. Welkom bij het gezond verstand en welkom terug tot de realiteit.

_____

Bron: http://rosarubicondior.blogspot.nl/2012/11/a-big-welcome-to-new-atheists.html


twitter-icon-64


OVERIGE ARTIKELEN/SITE MAP


Alle vertalingen van artikelen © Peter van Montfoort