visitors on myspace
WAAROM EEN GOD DE BIJBEL NIET GESCHREVEN KAN HEBBEN | POSITIEF ATHEÏSME <>

WAAROM EEN GOD DE BIJBEL NIET GESCHREVEN KAN HEBBEN

ROSA RUBICONDIOR

image7313


 


Eén ding valt voor de Bijbel te zeggen: je kunt er nog eens om lachen.

   Als je al het nodeloos geweld, de wreedheid, de vrouwenhaat, het kindermisbruik, het racisme en de afschuwelijke mensenhaat kunt negeren, zijn er een paar stukjes onnozele stupiditeit te lezen die hoogst vermakelijk zijn voor de fijnproevers van het absurde, daar dit boek geschreven werd door primitieve mensen met zeer weinig begrip van de wereld waarin zij leefden. Natuurlijk kunnen we ze hun onwetendheid vergeven. Als wij niet vele generaties wetenschappelijk onderzoek achter ons zouden hebben, zouden wij allen nu nog ook zo onnozel zijn.

   Kennis komt niet als regen door de atmosfeer neer om zichzelf in ons brein te nestelen: we moeten die leren en omdat we normaliter geen tijd hebben om alles voor onszelf opnieuw te leren, vertrouwen we op andere mensen die het vóór ons ontdekt en vastgelegd hebben, zodat we daarvan konden leren. Nomaden in de Bronstijd hadden gewoon die schatkamer van onderzoek en verzameling van kennis niet om daaruit lering te trekken.

   Het is eigenlijk niet aardig om te lachen om hun naïeve onnozelheid, maar waar we wel om kunnen lachen is hun bespottelijke poging om die voor te doen als het woord van een alwetende scheppende god. Een tip: beweer nooit dat je simplistisch begrip uit een alwetende bron komt. Vroeger of later wordt je betrapt.

   Hoe dan ook, laten we eens van een paar van die absurditeiten genieten:

   Juist! Dus het was allemaal water, dat zich blijkbaar in alle richtingen tot in het oneindige uitstrekte, en toen maakte God een gewelf als een soort dak in het water om het in twee delen te scheiden – en het water liep niet langs de rand van het ‘gewelf’…


   God zei: ‘Er moet midden in het water een gewelf komen dat de watermassa’s van elkaar scheidt.’ En zo gebeurde het. God maakte het gewelf en scheidde het water onder het gewelf van het water erboven. Hij noemde het gewelf hemel. Het werd avond en het werd morgen. De tweede dag.

   God zei: ‘Het water onder de hemel moet naar één plaats stromen, zodat er droog land verschijnt. En zo gebeurde het.'  (Genesis 1:6-9)


   Je kunt je voorstellen dat die Bronstijd auteurs omhoog keken en dachten dat al dat blauws water was, net zoals zeewater duidelijk blauw was, en dat als ze naar de zee keken ze dachten dat het land daar bovenop dreef, maar waar dachten ze dat de rand van het ‘gewelf’ was? Wat het ook maar geweest was dat ze inspireerde, het was niet een alwetende schepper. Als het iets was, dan was dat iets net zo onwetend als zij waren. Wat wisten zij van lichtstralen en het effect van lichtbreking door de atmosfeer op licht van bepaalde golflengtes?

   Maar een alwetende schepper...? Soms mag ik graag fantaseren over de uitdrukking op zijn gezicht als hij zou lezen wat zij ervan gemaakt hebben... Maar misschien kan hij gewoon niet lezen.

 Het schijnt wel dat dit idee de vertalers van de Bijbel enige hoofdpijn baarde. Het originele woord in het Hebreeuws was “raqi’a” afgeleid van het woord “raqa” hetgeen betekent “kloppen of uitspreiden” zoals bij het maken van een schotel, dus de auteurs bedoelden duidelijk dat het ‘gewelf’ een omgekeerde schotel was. De volgende keer dat u in het bad zit, neem dan eens een schotel mee en probeer het water er boven van het water er onder te scheiden. U ontdekt dat het water gewoon om de randen heen vloeit. Sommige vertalers hebben geprobeerd de auteurs een handje te helpen door “raqi’a” als “uitgestrektheid” te vertalen, nadat ze al eerder gespeeld hadden met “spelonk”, maar de auteurs spraken en schreven in het Hebreeuws dus mogen we aannemen dat ze schreven wat ze bedoelden.

   Maar er is meer. Heel veel meer...

   Hiermee hebben onze Bronstijd creationisten aangetoond dat ze licht nog niet gekoppeld zagen aan een lichtbron in de lucht. Voor hen lichtte de hemel op en waren de zon en de maan er om het licht van de duisternis te scheiden, zodat er geen inconsistentie bestond in te schrijven dat licht en duisternis op dag één geschapen werden, maar dat de bron van het licht niet eerder dan een paar dagen later geschapen werd. Want kijk, als je naar dat stuk lucht kijkt, dan komt daar duidelijk licht vandaan omdat het, wel... uh... licht is, en toch is de zon daar aan de andere kant, dus het licht komt niet van de zon daar, of wel soms?


  God zei: ‘Er moet licht komen,’ en er was licht. God zag dat het licht goed was, en hij scheidde het licht van de duisternis; het licht noemde hij dag, de duisternis noemde hij nacht. Het werd avond en het werd morgen. De eerste dag.  (Genesis 1:3-5)


  God zei: ‘Er moeten lichten aan het hemelgewelf komen om de dag te scheiden van de nacht. Ze moeten de seizoenen aangeven en de dagen en de jaren, en ze moeten dienen als lampen aan het hemelgewelf, om licht te geven op de aarde.’ En zo gebeurde het. God maakte de twee grote lichten, het grootste om over de dag te heersen, het kleinere om over de nacht te heersen, en ook de sterren. Hij plaatste ze aan het hemelgewelf om licht te geven op de aarde, om te heersen over de dag en de nacht en om het licht te scheiden van de duisternis. En God zag dat het goed was. Het werd avond en het werd morgen. De vierde dag.  (Genesis 1:14-19)


   Het was duidelijk dat de Schepper de zon daar neergezet heeft zodat we kunnen zien dat het ochtend is, en niet avond. De maan zegt ons dat het avond is. En dagen en nachten hebben niets te maken met het omwentelen van de aarde...  Maar misschien waren het alleen die geitenhoeders maar?

   Wel, tenzij Jesaja (30:26) en Ezechiël (32:7) ook geitenhoeders waren, kunnen we zelfs die uitvlucht niet bieden.

   Laten we eens verder gaan dan de kolossale blunder te denken dat de maan een lichtbron was, net zoals de zon. Wisten zij dat de zon op de maan scheen en dat die het licht reflecteerde? Wisten zij van omloopbanen? Of zonken die lichamen in de zee en werden ze ieder dag opnieuw geschapen?

   “Zeg, God! Waarom staat u ze toe u op een onnozele Bronstijd geitenhoeder te laten lijken? ....... “

   “OK! Misschien is niet bestaan wel een goed excuus”. 

    Maar misschien was het maar een tijdelijke afdwaling.


  God zei: ‘Overal op aarde moet jong groen ontkiemen: zaadvormende planten en allerlei bomen die vruchten dragen met zaad erin.’ En zo gebeurde het. De aarde bracht jong groen voort: allerlei zaadvormende planten en allerlei bomen die vruchten droegen met zaad erin. En God zag dat het goed was. Het werd avond en het werd morgen. De derde dag. (Genesis 1:11-13)


   En dit helpt ook de gebruikelijke smoes om zeep van Oude-Aarde-creationisten die beweren dat een bijbelse dag de equivalent was van miljoenen jaren. Misschien konden planten wel een dag lang overleven terwijl ze op wat licht wachtten, maar niet voor miljoenen jaren. En dan treft het nog ongelukkig dat de auteurs specifiek fruit, gras en zaden noemen, die allen Angiospermae zijn, de evolutionair verst ontwikkelde vorm van plantenleven, ander konden apologeten misschien nog proberen te beweren dat deze planten primitieve vormen waren die op een of andere wijze in het donker kunnen leven, zoals champignons en creationisten.   Helaas, zelfs primitieve planten steunen op fotosynthese, dus daar redden ze het ook niet mee. 

   (Nee, champignons en creationisten zijn geen planten, dat weet ik.  Alleen, beiden floreren het best op bullshit!) 

   “Zeg, God! Nu doen ze ook nog alsof u elementaire plantenbiologie niet begrijpt!”

   Men zou denken dat een schepper die fotosynthese had uitgevonden, één van de kernfactoren van leven op aarde, daar trots op zou zijn, en niet totaal onbewust ervan. Maar onze Bronstijd geitenhoeders natuurlijk niet.   Zij zagen geen enkele reden waarom planten niet zonder licht zouden kunnen leven.

   En de sterren dan? Wellicht zou een scheppende god die het immense universum schiep trots op die schepping zijn en er voor zorgen dat wij de ware majesteit van de kosmos begrepen, toch?

   Oei! Alweer een geitenhoeders blunder.

   De sterren waren in dat “gewelf” gezet om licht op aarde te geven. Hele kleine lichtpuntjes waren het maar, geen grote bollen van vuur die enorme hoeveelheden stralingsenergie afgeven, het product van waterstof fusie. Niets daarvan, de ‘sterren’ werden verklaard met het begrip van iemand met zeer weinig greep op de werkelijkheid, die geen idee had hoe ver die sterren weg staan en hoe geweldig helder die moesten zijn opdat wij hun licht over die immense afstand konden zien. 

   In feite dachten zij dat de sterren gewoon hoog waren, niet ver weg en dat er nog iets boven de sterren zou kunnen zijn.

 

   Je zei bij jezelf: Ik stijg op naar de hemel,

boven Gods sterren plaats ik mijn troon.

   Ik zetel op de toppen van de Safon,

de berg waar de goden bijeenkomen. (Jesaja 14:13)


   Zou God niet in de hoge hemel wonen?

   Kijk toch naar de sterren aan de hemeltrans! (Job 22:11)


 Alle sterren waren blijkbaar “daarboven”. De geitenhoeders wisten niet dat er nog een andere kant aan de globe was.

 “Globe? Welke globe? Het is of boven in de lucht of hier beneden op de grond, en de sterren zijn allemaal daar boven!” En ze hadden ook geen idee van hun aantal.


'Hij bepaalt het getal van de sterren, hij roept ze alle bij hun naam.' (Psalmen 147:4)


   Er is een geschat aantal van 10.000.000.000.000.000.000.000 sterren in het universum. Laten we aannemen dat God ze allemaal op kon noemen met een snelheid van één per seconde zonder te pauzeren, dan zou het hem 317.000.000.000.000 jaar nemen om ze allemaal op te noemen. Vergelijk dat met een schepping 6000 jaar geleden. Zelfs de normaal geaccepteerde leeftijd van het universum valt hierbij in het niet. 

   En bestaan er wel genoeg duidelijk te onderscheiden verschillende geluiden om daaruit namen te vormen die binnen een seconde uitgesproken kunnen worden?

   “Zeg, God! Nu zeggen ze ook nog dat u maar een paar kleine sterren heeft geschapen, en weten ze niet eens wat boven is!”

   Maar dan moet men tegen de tijd dat men over Jezus schreef en over wat hij zei, toch al beter hebben geweten, of niet?

   En dit moet dan de goddelijke zoon van de scheppende god zijn die zijn ontzaglijke onwetendheid over de kosmos toont!


'de sterren zullen uit de hemel vallen en de hemelse machten zullen wankelen.'  (Marcus 13:25)


   En wie heeft niet gehoord van die zwervende ster die de wijze mannen naar het huis in Bethlehem leidde waar Jezus geboren was, en die precies boven dat huis stopte? Probeer dat zelf eens in een heldere nacht.  Zoek een ster boven uw stad of dorp en bepaal boven welk huis die precies staat...

   Tenslotte iets dat Jason Long in ‘Biblical Nonsense: A Review of the Bible for Doubting Christians’ beschreef als naar zijn mening, “... met gemak de meest genante vergissing binnen de omslag van de Bijbel”, staat er deze onzin in Genesis:


'Jakob brak jonge takken van populieren, amandelbomen en platanen en schilde ze zo dat het wit van de takken in strepen bloot kwam. Die afgeschilde takken legde hij in de drinkbakken. Wanneer de geiten kwamen drinken, werden de wijfjes, die tegenover de bokken stonden, namelijk bronstig. Als ze bij de takken besprongen werden, wierpen ze gestreepte, gespikkelde en gevlekte jongen.'  (Genesis 30:37-39)



   En om belediging op schande te stapelen, lieten de geitenhoeders hun scheppende god Jacob zelfs prijzen voor zijn ingenieuze idee in genetische manipulatie:

   “Zeg, God! Wat vindt u ervan dat ze aantonen dat u geen verstand van DNA heeft, en hoe genetica werkt?


 'Ik werd in die droom aangesproken door een engel van God. “Jakob,” zei hij, en ik antwoordde: “Ik luister.”

 Hij zei: “Kijk eens goed, alle bokken die de geiten bespringen zijn gestreept, gespikkeld of gevlekt, want ik heb gezien wat Laban je allemaal heeft aangedaan.'  (Genesis 31:11-12)


 En nog steeds was er stilte... Er is geen rationele reden om aan te nemen dat een god die de mensheid wilde tonen wat een verbazingwekkende prestatie hij geleverd had met het universum en het leven op aarde, werkeloos zou hebben toegekeken hoe onopgeleide en onwetenden mensen zo’n boek vol simplistische onzin konden schrijven dat hemzelf niets beter liet lijken dan die Bronstijd geitenhoeders.

   Niet alleen staat de Bijbel vol flagrante fouten die alleen maar gemaakt konden worden door mensen die uitzonderlijk onwetend waren over hetgeen ze schreven, maar de Bijbel is ook één van de beste bewijzen dat de god die het daarin beschrijft en beweert het geïnspireerd te hebben, niet bestaat. De Bijbel kan niet geschreven zijn door de god die er in beschreven staat.

_____


Bron: http://rosarubicondior.blogspot.nl/2013/01/why-god-couldnt-have-written-bible.html?spref=tw


twitter-icon-64


OVERIGE ARTIKELEN/SITE MAP


Alle vertalingen van artikelen © Peter van Montfoort