visitors on myspace
DARWIN'S KRACHTIGE WETENSCHAP | POSITIEF ATHEÏSME <>

DARWIN'S KRACHTIGE WETENSCHAP

ROSA RUBICONDIOR

image7313


 




Darwinistische evolutie door natuurlijke selectie, nakomelingen met modificaties voortbrengend, is één van de meest machtige en fundamentele ideeën in de wetenschap. Dat lijkt misschien wel een verreikende bewering, maar we beginnen nog maar pas zowel de diepte als de volle reikwijdte van dit idee te appreciëren. Verderop zal ik een paar voorbeelden van zijn toepassing geven, maar eerst een stukje geschiedenis.


   Zelfs nog als laat als de vijftiger jaren, een eeuw na Darwin’s en Wallace’s rudimentaire publicatie voor de Linnean Society, betwijfelden serieuze biologen bepaalde aspecten van Darwinistische evolutie, bijvoorbeeld het probleem van de evolutie van altruïsme. Zelfs onder evolutiebiologen woedde een verhit debat over de kwestie of natuurlijke selectie werkte op individueel of op groepsniveau, waarbij sommigen het ‘probleem’ van altruïsme gebruikten om te redeneren dat selectie op groepsniveau moest werken omdat een neiging tot zelfopoffering voor het ‘gemeenschappelijk goed’ meer succesvolle groepen zou opleveren.

   Daarom, redeneerden zij, zou een groep met altruïstische leden meer succesvol kunnen zijn dan een groep bestaande uit zelfzuchtige individuen, ondanks dat zelfzuchtige individuen een voordeel ten opzichte van hun altruïstische groepsgenoten zouden hebben. En toch zien we altruïsme in veel succesvolle soorten en vooral in die welke tot kudde  CHARLES DARWIN                              vorming neigen, vandaar, zo redeneerden zij, kan natuurlijke selectie niet op een individueel niveau werken omdat dit niet is wat we zien.

   Maar, reproductie en variatie gebeuren op individueel niveau, dus dat is waar de selectie wel moet werken, zelfs al lijkt het niet zo.

   Sommigen gingen zelfs zo ver als te beweren dat het ‘onopgeloste’ probleem van altruïsme betekende dat Darwinistische evolutie door natuurlijke selectie niet houdbaar was. Zij wezen op een schijnbaar verschil tussen wat de theorie voorspelt en wat we zien.

 Creationistische pseudowetenschappers herhalen dit achterhaalde argument nog steeds en presenteren het als een nog steeds onopgeloste controverse, net zoals zij Lamarckiaanse evolutie presenteren als actuele Darwinistische evolutie. En natuurlijk, in de propagandistische wereld van de creationistische pseudo-wetenschap, gericht als die is op de simplistische wetenschappelijke analfabeet die simpele zwart/wit kwesties makkelijker vindt te  begrijpen, betekent elke controverse hoe gering of imaginair ook, of nog onopgelost, dat de hele wetenschap het totaal en onherroepelijk bij het verkeerde eind heeft.

 Tijdens de zestiger jaren werd een gen-gerichte opvatting over evolutie voorgesteld, met name door George C. Williams, W.D Hamilton en John Maynard Smith, een student van de grote geneticus en evolutionair bioloog, J.B.S. Haldane. Die opvatting kreeg een enorme stimulans door de publicatie in 1976 van ‘The Selfish Gene’ door Richard Dawkins, waarin de ware aard en betekenis van Darwinistische natuurlijke selectie werd uitgelegd voor een wijder publiek. Deze gen-gerichte opvatting lost het altruïsme probleem op door aan te tonen dat het de overleving van genen door de tijd, en allomorf frequentie in het genenbestand zijn waaruit evolutie bestaat. Altruïstisch gedrag dat meer kopieën van verwante genen in de volgende generatie produceert, zal neigen tot vermeerdering in het genen bestand van de soort.

 Het was in ‘The Selfish Gene’ dat Dawkins de wereld introduceerde tot de mogelijkheid dat natuurlijke selectie een toepassing buiten de biologie zou kunnen hebben, met het vormen van de term ‘meme’ en het idee dat ook culturen het product kunnen zijn van een darwinistisch evolutionair proces. Hiermee verklaarde hij hun overeenkomsten en verschillen en waarom zij concurreren, vaak op agressieve wijze, met de winnaars in de strijd voor overleving.

 Zoals ik al eerder heb aangegeven in ‘So You Think You Don’t Believe In Evolution’, vereist darwinistische evolutie door natuurlijke selectie dat slechts drie condities onvermijdelijk voorkomen:


1. Erfelijkheid van fysieke karakteristieken.

2. Imperfecte replicatie.

3. Differentiële selectie door het milieu.


 In essentie zijn er twee consequenties aan een evolutionair proces:


1. De ‘soort’ wordt automatisch gevormd of ‘designed’ door omgevingsinvloeden, neigt dus tot aanpassing aan die omgeving, daarmee een oppervlakkige overeenkomst met ontwerp gevend.

2. Het proces vindt langzaam plaats, met geaccumuleerde kleine verschillen die samen een grootschalige verandering vormen, vaak als een ‘onwaarschijnlijke overgang’, waardoor het eindproduct hoogst onwaarschijnlijk lijkt als men het als één enkele gebeurtenis beschouwt.

 

 Het gevolg hiervan is dat er alleen sprake van kan zijn dat een nieuwe ‘soort’ is ontstaan, wanneer een voldoende groot aantal distinctieve individuen geïdentificeerd kunnen worden als een geïsoleerd genen bestand. Dus noch individuele varianten, noch variëteiten kunnen als nieuwe soort beschouwd worden, hoewel ze daartoe wel kunnen evolueren, en er bestaat geen plotselinge overgang van één soort naar een andere, zodat er geen enkel tijdstip in het verleden bestaat waarop een nieuwe soort gezegd kan worden te zijn ontstaan.

 In de tabel hieronder zal ik tonen hoe evolutie het volgende kan verklaren:

a. Soorten

b. Culturen

c. Religie

d. De Bijbel

e. Wetenschap

f. Het universum


 Dit is niet altijd zuiver darwinistisch, waarin het principe geldt dat het de overerfde karakterkenmerken zijn waarop selectie opereert, dus dat de individuele drager van deze karakterkenmerken hierop geen invloed heeft. Het kan werken op karakterkenmerken die na de geboorte werden verkregen, dus technisch is de selectie Lamarckiaans, zoals Dawkins toegaf in het geval van memetische evolutie, en waar de individuele drager - tenminste in theorie – kan veranderen waar hij drager van is, en kiezen wat hij overdraagt.


GEBIED: SOORTEN

Ontwerp en diversificatie van biologische soorten.

Replicatie mechanisme

 Een vijandig milieu selecteert degenen die beter geschikt zijn nakomelingen te produceren, hetzij door de dood te vermijden, beter in staat te zijn een partner te vinden, beter in staat zijn nakomelingen te beschermen en/of meer succesvol te zijn in de competitie voor de middelen van bestaan.

 Soortvorming wordt geaccepteerd als taxonomen in staat zijn een duidelijke, genetisch geïsoleerde groep te identificeren waarin de individuen normaliter niet reproduceren met leden van een ander genen bestand.

Aantekeningen

 Het genetisch reproductieve mechanisme is vatbaar voor genetische parasieten, virussen genaamd. Virussen kunnen worden opgenomen in het genoom van de soort, hoewel zelden bijdragend aan lange-termijn voordelen, maar de meeste virussen zijn schadelijk en zeer ‘zelfzuchtig’.

 Volgens dit inzicht zijn alle soorten in gelijke mate geëvolueerd daar ze gedurende dezelfde tijdsduur geëvolueerd zijn. Verschillen worden veroorzaakt door ecologische/milieu verschillen. 

             

GEBIED: CULTUREN

Gewoontes en praktijken binnen een distinctieve groep bewuste dieren.

Replicatie mechanisme

 Verzamelingen memen (eenheden cultureel erfgoed)) worden aan de jongen doorgegeven door het voorbeeld van ouders, gelijken en voorbeeldfiguren. Samenwerkende verzamelingen memen kunnen onderscheidende ‘memeplexen’ binnen een cultuur vormen.

 Memen kunnen van voorbijgaande aard zijn, zoals modes in kleding, muziek en kunst, of op langere termijn werken zoals taal en religie. Memeplexen zijn onderworpen aan snelle veranderingen, waarbij de meeste individuen veel van hun memen tijdens een enkel leven verwisselen.

Aantekeningen

 Memeplexen isoleren hun cultuur door memen op te nemen als rassen-en culturele superioriteit,en paranoia over de intenties van andere culturen.

 Net als soorten met genetische replicatoren, kunnen culturen blootstaan aan meeliftende parasitaire memeplexen, waarmee individuen en culturen gebruikt kunnen worden om de overleving van het memeplex zelf te bevorderen, en niet die van de cultuur of de individuele drager. Dit wordt als verklaring aangevoerd voor religies, religieuze oorlogen en martelaarschap.

 Naar deze opvatting zijn alle culturen voor een gegeven soort in gelijke mate geëvolueerd.


GEBIED: RELIGIE

 Niet-wetenschappelijke, van bijgeloof afgeleide opvattingen die geen basis in de realiteit hebben, als distinctieve memeplexen bestaand binnen veel menselijke culturen.

Replicatie mechanisme

 Zeer anoloog aan virussen die op genetische replicatie mechanismen parasiteren, gedragen religies zich alsof ze parasieten zijn op menselijke memetische replicatie, de cultuur converterend in een middel voor de eigen replicatie.

 Veel vormen van religie bevatten een meme voor agressieve intolerantie ten opzichte van andere vormen van religie, zodat deze neigen tot dominantie binnen die cultuur maar die cultuur isoleren van anderen, daarmee aanleiding gevend tot culturele ‘soort vorming’ zonder voordelen voor de mensen binnen deze culturen, maar een zeer gunstig milieu scheppen voor het voortbestaan van de parasiet binnen die geïsoleerde cultuur.

 Sommige vormen van religie bevatten een meme om bovenmatige reproductie in zijn dragers te verzekeren, vaak resulterend in lage kwaliteit van leven, hoge perinatale sterfte en grote armoede, en toegevoegde memen die schijnbare en irrationele hoop bieden voor het ontsnappen aan de condities die het in de eerste plaats zelf veroorzaakt.

 Veel religies bieden de gelegenheid voor een goede kwaliteit van leven aan degenen die hun leven wijden aan het verspreiden en laten voortbestaan van het virus door anderen te overreden geïnfecteerd te raken door middel van leugens, misleiding en valse beloften. Het is ironisch dat het religie virus andere parasiten bevordert, een beetje zoals virussen opportunistische infectie bevorderen, en een symbiotische relatie daarmee vormen.

Aantekeningen

 Net zoals sommige parasieten het gedrag van hun drager kunnen beheersen en het naar hun eigen behoeften ombuigen, blijken religies geest en gedrag van individuele dragers te beheersen, ze opofferend voor het belang van de religie in plaats van de cultuur waarop ze parasiteren.

 Agressief expansionistische culturen worden vaak gedreven door religieuze ijver, vooral als de religie een aansporing inhoudt om anderen te infecteren (‘bekeren’) of om degenen die niet geïnfecteerd zijn, of geïnfecteerd door andere soorten religie, te verwijderen.

 Omdat religieuze overerving, net als andere memen Lamarckiaans is, kunnen we kiezen of we deze infectie op onze kinderen overbrengen of niet, en zijn we zelf vrij te veranderen.

 Religieuze reproductie kan geremd of tenietgedaan worden door scholing. Dit kan als antidote werken en een hoge graad van immuniteit veroorzaken. Net als bij virale infecties worden mensen die van religie genezen zijn in hoge mate resistent zijn tegen her-infectie.


GEBIED: DE BIJBEL

 Een boek dat als heilig wordt beschouwd door een minderheid van de wereldpopulatie. Het is samengesteld uit diverse documenten die mythes uit de Bronstijd over de oorsprong  bevatten, antieke stammen wetten, kronieken, religieuze bezweringen, daden en uitspraken van legendarische ‘profeten’, en brieven en andere geschriften van de grondleggers van vroege religieuze sekten in het Midden-Oosten.

Replicatie mechanisme

 Documenten werden handmatig gekopieerd onder weinig tot geen controle, waarbij het  scribenten vrij stond aan documenten toe te voegen of delen weg te laten. Verhalen werden herschreven en delen toegevoegd, gewijzigd of uitgewist om te passen in de politieke agenda van de opdrachtgevers, of om valse ‘goddelijke’ autoriteit toe te kennen aan dogma en aan het recht van de priesterkaste om te regeren.

 Het priesterdom van verschillende sekten gebruikte verschillende versies in de concurrentiestrijd om volgelingen, om macht over hen uit te oefenen en aan politieke macht te winnen. De meest geschikte uit de verscheidene concurrerende documenten was die welke het best tegemoet kwam aan de behoeften van de winnaars in de machtsstrijd. Die het meest geschikt waren, werden gekopieerd; de minst geschikten werden onderdrukt of uit het documenten bestand verwijderd. Vervalsing en impersonatie, analoog aan de virussen van genetische replicatie, werden op grote schaal gebruikt om de documenten een vals gezag te verlenen.

 Toen de winnaar eenmaal uit de machtsstrijd tevoorschijn kwam, werden de naar de mening van de regerende priesters ‘beste’ documenten samengebundeld in een boek dat daarna het enige was dat gekopieerd mocht worden. Dit wordt nu de Bijbel of ‘Gods Woord’ genoemd, om het extra glans te verlenen. Vanzelfsprekend bevestigde dit boek het standpunt dat de winnende priesters nodig hadden om hun daden te rechtvaardigen op de door hen gewenste manier.

Aantekeningen

 Het was zo belangrijk voor de regerende priesters dat dit boek hun autoriteit zou blijven steunen dat op het maken van ongeautoriseerde kopieën de doodstraf stond. Veel culturen hebben nog steeds wetten die bepalen welke versies van dit gecreëeerde boek gekopieerd en verkocht mogen worden. 

 Priesters verwijzen nog dagelijks naar dit boek om de macht die zij nog steeds over hun volgelingen uitoefenen te rechtvaardigen, hoewel ze steeds vindingrijker moeten worden in hun interpretatie, daar de wetenschap meer en meer van de verhalen als fantasieën  afdoet en als product van onwetendheid en verbeelding.

 Geen van de oorspronkelijke verhalen is ooit geverifieerd, en geen van de oorspronkelijke documenten is ooit gevonden. Van maar weinig van de hoofdfiguren in de verhalen is ooit aangetoond dat zij meer waren dan legendes.

 De meeste fragmenten van vroegere versies van deze verhalen en verwante legenden die gevonden werden zijn van documenten die later ‘ketters’ werden verklaard, hetgeen doet vermoeden dat de uiteindelijke winnaars maar een klein deel vormden van de vele concurrerende versies in het documenten bestand.


GEBIED: WETENSCHAP

 Een memeplex bestaande uit de gezamenlijke menselijke kennis, ontwikkeld vanuit een rationele kijk  op de werkelijkheid, en een methodologie voor het perfectioneren van die kennis, waarmee alle technologie werd ontwikkeld waarop geavanceerde economieën steunen.

Replicatie mechanisme

 Ideeën of hypotheses worden ontwikkeld om waargenomen fenomenen te verklaren, en experimenten ontwikkeld om deze ideeën te testen en te vergelijken met andere ideeën om hetzelfde fenomeen te verklaren. Een meme voor eerlijkheid, integriteit en strikt onpartijdige objectiviteit in het wetenschapsmemeplex helpt garanderen dat persoonlijke voorkeur geminimaliseerd wordt en parasitisme wordt voorkomen.

 De grote massa wetenschappelijke opinie is het milieu waarin concurrerende theorieën op geschiktheid worden beoordeeld, en waarin die welke het fenomeen het best verklaren meer succesvol neigen te zijn, en dus uitverkozen worden om door te geven aan de volgende generatie wetenschappers.

Aantekeningen

 Omdat het proces herhaalbaar en repeteerbaar moet zijn, worden ongeschikte ideeën al vroeg geëlimineerd van het wetenschappelijke memebestand, en omdat het ontworpen is om te verzekeren dat alleen de beste ideeën op de lange termijn overleven, tendeert het wetenschappelijke memeplex te convergeren op één enkele vorm, onafhankelijk van het uitgangspunt. De wetenschappelijke methode is een actief proces voor het detecteren en verwijderen van minder geschikte vormen van wetenschappelijke theorieën uit het memenbestand van de wetenschap.


Gebied: Universa

 Universa zijn verzamelingen van alles. Per definitie kan alleen het universum waar we deel van uitmaken door ons worden waargenomen, en zijn universa niet in staat op elkaar in te werken, anders zouden zij deel van elkaar worden.

Replicatie mechanisme

 De huidige theorieën suggereren dat universa ontstaan als singulariteiten die quantum fluctuaties kunnen zijn in een ‘non-zero’ energieveld, zoals die bestaan in een zwart gat. Feynman’s Equation toont aan dat een deeltje alle mogelijke paden kan nemen door ruimte-tijd, hetgeen betekent dat alle mogelijke universa zullen ontstaan uit een enkele quantum fluctuatie. De huidige mening is dat dit universum ongeveer 14 miljard jaar geleden als een singulariteit begon. 

 Er wordt aangenomen dat niets van het moeder universum (waarin het zwarte gat ontstond) doorgevoerd kan worden naar de universa in wordingstoestand. Echter is mogelijk dat deze aanname niet geldig is, gezien de mogelijkheid dat de tendens om zwarte gaten te produceren een overerfde karakteristiek van universa kan zijn, waarin die welke het best in staat zijn die te produceren meer waarschijnlijk voorkomen in het quantum schuim.

 Die welke het best in staat zijn zwarte gaten te produceren kunnen die zijn met begin condities welke universa als het onze doen ontstaan, waarin de noodzakelijke condities voor het vormen van atomen, planeten en leven ook bestaan.

Aantekeningen

 Ieder universum bevat zijn eigen ruimte, tijd en energie, en ieder heeft zijn eigen fundamentele wetten. (Voor opgewonden creationisten die nog niet met lezen gestopt zijn, in deze context is een ‘wet’ beschrijvend, niet voorschrijvend. Niemand heeft die bepaald en er bestaat geen dwingende autoriteit die er op toeziet dat het universum zich netjes gedraagt.)

 Dat een darwinistisch evolutionair proces waarbij universa een onwaarschijnlijke gradiënt bestijgen, zodat de waarschijnlijkheid dat de aanvankelijke condities precies goed waren voor de evolutie van intelligent leven, toeneemt van hoogst onwaarschijnlijk tot virtueel zeker, meeliftend op een selectieproces dat selecteert voor het vormen van zwarte gaten in plaats van leven, zou een heerlijke ironie zijn.

 De mogelijkheid blijft bestaan dat darwinistische evolutie door natuurlijke selectie de meest fundamentele van alle wetenschappelijke vragen kan beantwoorden – waarom is het universum zoals het is?

 Voor wat dit universum betreft, we kunnen dit probleem natuurlijk niet in overweging nemen in een universum waarin intelligent leven niet mogelijk was, vandaar het feit dat we het bespreken in dit universum betekent dat de condities voor het evolueren van intelligent leven onvermijdelijk een karakteristiek van dit universum was.

_____


Bron: http://rosarubicondior.blogspot.nl/2013/01/darwins-powerful-science.html




OVERIGE ARTIKELEN/SITE MAP

Alle vertalingen van artikelen © Peter van Montfoort