visitors on myspace
REDT ONS VAN POLITICI MET GOD AAN HUN ZIJDE | POSITIEF ATHEÏSME <>

REDT ONS VAN POLITICI MET GOD AAN HUN ZIJDE

image7313

MAX HASTINGS






    -“De President van de Verenigde Staten (Vert.: George Bush jr.) heeft meer dan eens beweerd in dialoog te zijn met God. Als hij zou zeggen dat hij met God sprak door zijn haardroger, zou dit een nationale noodtoestand inluiden. Het ontgaat mij hoe de toevoeging van een haardroger die bewering nog bespottelijker of beledigender zou maken.” - Sam Harris


 Een week in de Verenigde Staten, zoals ik zojuist heb doorgebracht, is voor iedereen genoeg om God een beetje zat te worden, of liever gezegd de meedogenloze aanroeping hiervan door Amerikaanse politici, onder aanvoering van hun president. Geen openbare aangelegenheid is compleet zonder dat de zegen van de Almachtige afgesmeekt wordt voor welke onderneming er ook op de agenda mag staan, waarbij de oorlog in Irak wel de meest in het oog springende is. Het beroep op geloof is maar zelden slechts een ritueel, maar is meestal gebaseerd op overtuiging. Er bestaat een aantrekkelijke rationalistische reden om politieke kandidaten voor verkiezing te verplichten een verklaring te ondertekenen waarin religieuze verbindingen worden afgezworen. Als dit een paar generaties geleden in Noord-Ierland zou zijn gebeurd, zou ons veel ellende bespaard zijn gebleven.

   Slechts weinig hedendaagse politieke loopbanen zijn verenigbaar met religieuze principes. Een regering door atheïsten zou ons verlossen van de ergerlijke morele eigenwaan die George Bush en Tony Blair drijft om verwerpelijke dingen te doen, terwijl ze onderhand van hun toekomstige plaats in de hemel overtuigd blijven.
   Velen van ons zouden zich tegenwoordig meer op hun gemak voelen als de Amerikaanse politiek en die van hun bondgenoten alleen in wereldse termen besproken zou kunnen worden, zonder God er altijd weer bij te slepen. Een van de meer groteske mijlpalen in de Bush regeringsperiode werd vorig jaar omstreeks deze tijd vastgesteld toen de Los Angeles Times bekend maakte dat een hoge generaal een tournee langs christelijke fundamentalistische kerken maakte, waarbij hij de congregaties ervan verzekerde dat hij wist dat onze kant zou winnen in de strijd tegen het moslim-extremisme, omdat onze God de echte God was, en die van de tegenpartij een bedrieger. Nu heeft natuurlijk ieder leger zijn deel aan krankzinnigen. De lakmoesproef is hoe hun politieke meesters daarmee omgaan. De wereld wachtte vergeefs op Rumsfeld om deze groteske Strangelove te ontslaan, wiens woorden iedere mogelijkheid van een constructieve benadering tot de Islam schenen te ondermijnen. Het gebeurde natuurlijk niet.
    Ik was in Washington toen dit kleine drama werd opgevoerd. Een defensiespecialist vertelde me cynisch: 'Deze regering zal nooit een generaal ontslaan die dingen zegt die iedere topfunctionaris in het kabinet gelooft', en dat werd bewezen.

    Bob Woodward geeft in zijn boek Plan of Attack op levendige wijze een gesprek met Bush weer, waarin hij de president vraagt of hij de invasie van Irak met zijn vader besproken heeft voordat hij besloot tot actie over te gaan. Nee, zei Bush. Hij gaf er de voorkeur aan zijn 'hogere vader' om raad te vragen. Velen van ons die afhankelijk zijn van de Amerikaanse president, en dat betekent het grootste deel van de wereld, huiveren bij deze gedachte. Zelfs in de donkerste dagen van 1940 riep Churchill nooit enige godheid aan, hoewel hij daar toen veel betere reden voor had dan nu Bush of Blair. Zelfs Margaret Thatcher deed dit nooit.


   Tegenwoordig wordt het bereiken van overeenstemming in het Midden-Oosten duidelijk bemoeilijkt doordat Amerikaanse christelijke fundamentalisten, vrijwel allen bondgenoten van Bush, de bijbelse historie vervormen om zo Israëlische imperialistische aanspraken op de Westelijke Jordaanoever te rechtvaardigen. De politieke invloed die door de fundamentalisten in de VS wordt aangewend tegen overgave van enig bijbels gebied aan de moslims zal waarschijnlijk nog steeds toenemen, in plaats van minderen. De meerderheid van ons realiseert zich dat met constructieve actie om de Palestijnen te redden veel meer lange-termijn veiligheid voor het westen wordt bereikt dan met de draconische anti-terreur wetgeving van Bush, en nu van Blair. En toch durft geen prominente westerse staatsman de rol die God's Amerikaanse kapers in de wereld spelen, aan de orde te stellen.

   Ik ga geen pleidooi houden voor verzoening met de moslimcritici en de vijanden van de westerse wereld, maar enkel voor een beleid dat de vruchtbaarheid vermindert van de gronden waarin de terroristen jongeren rekruteren, een beleid gebaseerd op algemeen respect voor hun religie. Christelijke kruisvaarders waren een bedreiging voor de vrede in de 12de en 13de eeuw, christelijke missionarissen waren dat in de 19de eeuw. Moge God ons behoeden voor assertieve christelijke, of joodse of moslim, nationale leiders in de 21ste eeuw, als die vraag niet te godslasterlijk is.

_____


Bron: http://www.guardian.co.uk/politics/2004/dec/06/usa.religion


twitter-icon-64



OVERIGE ARTIKELEN/SITE MAP

Alle vertalingen van artikelen © Peter van Montfoort