visitors on myspace
WAAROM DE CHRISTELIJKE GOD ONMOGELIJK IS | POSITIEF ATHEÏSME <>

WAAROM DE CHRISTELIJKE GOD ONMOGELIJK IS

image7313

CHAD DOCTERMAN








Christenen beschouwen het bestaan van hun God als een onmiskenbare waarheid die een verstandig mens niet kan ontkennen. Ik ben het volkomen oneens met deze aanname, niet alleen omdat alle bewijs voor het bestaan van deze als alomtegenwoordig aangenomen maar onzichtbare God ontbreekt, maar omdat juist de hele aard die christenen aan deze God toeschrijven in innerlijke tegenspraak is.


EEN UNIVERSELE ONTKENNING BEWIJZEN

   Christenen, en ook veel atheïsten, nemen het voor vaststaand feit aan dat een universele ontkenning niet bewezen kan worden. In dit geval is de universele ontkenning de bewering dat de christelijke God niet bestaat. Men zou over alwetendheid moeten beschikken, zeggen ze, teneinde te kunnen ontkennen dat iets niet bestaat. Met die stelling ben ik het echter niet eens, omdat er geen alwetendheid nodig is om te bewijzen dat iets, waarvan de eigenschappen in onderlinge tegenspraak met elkaar zijn, onmogelijk is en dus niet kán bestaan.

   Ik heb geen volledige kennis van het universum nodig om u te bewijzen dat een kubusvormige bol niet bestaat. Zulke objecten hebben elkaar uitsluitende eigenschappen, die hun bestaan onmogelijk maken. Een kubus bijvoorbeeld, heeft per definitie acht hoeken, terwijl een bol er geen heeft. Deze eigenschappen zijn totaal onverenigbaar: ze kunnen niet gelijktijdig voor hetzelfde object gelden. Het is mijn intentie aan te tonen dat de veronderstelde eigenschappen van de christelijke God Jahweh, net als die van een kubusvormige bol, onverenigbaar zijn, om daarmee te bewijzen dat Jahweh’s bestaan onmogelijk is.


DE DEFINITIE VAN JAHWEH 

   Alvorens het bestaan van iets te bespreken, moeten we het definieeren. Christenen hebben hun God alle volgende eigenschappen toebedacht: Hij is eeuwig, almachtig, en heeft alles geschapen. Hij heeft al de natuurwetten vastgesteld en kan alles veranderen als hij dat wil. Hij is oneindig goed, oneindig liefdevol, en perfect rechtvaardig. Hij is een persoonlijke God die alle emoties van de mens ervaart. Hij is alwetend. Hij ziet alles in verleden en toekomst.

1buktalerprest   Oorspronkelijk was God’s schepping perfect, maar de mens, door hem niet te gehoorzamen, bracht imperfectie in deze wereld. Mensen zijn slecht en zondig, en moeten in deze wereld lijden voor hun zonden. God biedt mensen de gelegenheid vergeving voor hun zonden te aanvaarden, en allen die dit doen zullen met eeuwigdurende zaligheid in de hemel beloond worden, maar terwijl ze hier op aarde zijn moeten ze lijden in zijn naam. Alle mensen die verkiezen deze vergeving niet te aanvaarden, dienen naar de hel te gaan en voor eeuwig gefolterd te worden. 

   Deze eigenschappen van God worden weergegeven in de Bijbel, waarvan de christenen geloven dat die het volmaakte en ware woord van God is. 

   Eén vers dat christenen vooral graag citeren,  zegt dat atheïsten dwazen zijn. Ik ga hier aantonen dat bovengenoemde concepten van God onderling totaal onverenigbaar zijn en dus onmogelijk allen waar kunnen zijn. Wie is de dwaas? De dwaas is degene die onmogelijke dingen gelooft, en ze goddelijke mysteries noemt.


Waar hield God zich mee bezig tijdens die eeuwigheid vóór hij iets schiep?


DE VERBETERING VAN PERFECTIE

   Waar hield God zich mee bezig tijdens die eeuwigheid vóór hij iets schiep? Als God alles was dat toen bestond, wat verstoorde dan het evenwicht en dwong hem te gaan scheppen? Verveelde hij zich? Was hij eenzaam? God wordt verondersteld perfect te zijn. Als iets perfect is, is het compleet – heeft het niets anders meer nodig. Wij mensen houden ons bezig met activiteiten omdat we naar die onvatbare perfectie streven, omdat het evenwicht ontbreekt tussen wat wij zijn en wat wij willen zijn. Als God perfect is, kán het evenwicht niet ontbreken. Hij heeft niets nodig, hij verlangt niets, er is niets dat hij hoort of hoeft te doen. Een God die perfect is doet niets anders dan bestaan. Een perfecte scheppende God is onmogelijk.


PERFECTIE VERWEKT IMPERFECTIE

   Maar, puur als hypothese, laten we eens verder kijken. Laten we veronderstellen dat deze perfecte God het universum heeft geschapen. Mensen waren de kroon op zijn schepping, aangezien zij naar zijn gelijkenis werden geschapen en in staat waren beslissingen te nemen. Echter, deze mensen bedierven de oorspronkelijke perfectie, omdat zij verkozen God niet te gehoorzamen.

   Wat!? Als iets perfect is, kan daar geen imperfectie uit ontstaan. Iemand heeft wel eens gezegd dat slecht fruit niet van een goede boom kan komen, en toch heeft deze “perfecte” God een “perfect“ universum geschapen dat imperfect gemaakt werd door  “perfecte” mensen. De uiteindelijke bron van imperfectie is dus God. Wat perfect is kan niet imperfect worden, dus moeten mensen imperfect zijn geschapen. Wat perfect is kan  niet iets imperfects scheppen, dus moet God imperfect zijn om deze imperfecte mensen te scheppen. Want een perfecte God die imperfecte mensen schept is onmogelijk.


HET ARGUMENT VAN VRIJE WIL

   Het christelijke bezwaar tegen dit argument houdt de vrije wil in. Zij zeggen dat een wezen een vrije wil moet hebben om gelukkig te zijn. De alom goedertieren God wilde geen robots scheppen, dus gaf hij mensen een vrije wil, zodat ze liefde en geluk konden ervaren. Maar de mensen gebruikten die vrije wil om het kwade te verkiezen, en introduceerden daarmee imperfectie in Gods oorspronkelijk perfecte universum. God had geen zeggenschap over deze beslissing, dus de schuld voor dit imperfecte universum ligt bij de mens, niet bij God. 

   Hier is waarom dit een zwak argument is. Ten eerste, als God almachtig is, dan is de aanname dat vrije wil noodzakelijk is voor geluk, verkeerd. Als God het een regel kon maken dat alleen wezens met een vrije wil geluk kunnen ervaren, dan kon hij net zo makkelijk hebben besloten dat alleen robots geluk kunnen ervaren. Deze laatste optie is duidelijk beter, aangezien perfecte robots nooit beslissingen kunnen maken die hen of hun schepper ongelukkig maken, terwijl wezens met vrije wil dat wel kunnen. Een perfecte en almachtige God die wezens schept die in staat zijn hun eigen geluk te vernietigen is onmogelijk.

   Ten tweede, zelfs als we toegeven dat vrije wil noodzakelijk is om gelukkig te zijn, dan nog zou God mensen hebben kunnen scheppen met vrije wil die niet in staat waren voor het kwade te kiezen, maar alleen uit de goede opties konden kiezen.

   Ten derde, God wordt verondersteld vrije wil te hebben, en toch maakt hij geen imperfecte beslissingen. Als mensen miniatuur weergaven van God zijn, zouden onze beslissingen ook perfect moet zijn. Bovendien, de bewoners van de hemel, waarvan mag worden aangenomen dat ze over vrije wil beschikken om gelukkig te kunnen zijn, zullen die vrije wil nooit gebruiken om imperfecte beslissingen te nemen. Waarom zouden de oorspronkelijk perfecte mensen iets anders doen?

   Het punt blijft overeind: de aanwezigheid van imperfectie in het universum weerlegt de veronderstelde perfectie van zijn schepper.


DE ALWETENDE GOD CREËERT WILLENS EN WETENS TOEKOMSTIG LIJDEN

   God is alwetend. Toen hij het universum schiep, zag hij het lijden dat de mens moest ondergaan als gevolg van de zonden van de oorspronkelijke mensen. Hij hoorde de angstkreten van de verdoemden. Natuurlijk moet hij geweten hebben dat het voor deze mensen beter zou zijn geweest als ze nooit geboren waren (in feite zegt de Bijbel precies dat), en natuurlijk zou een barmhartige godheid afzien van het scheppen van een universum dat voorbestemd was tot imperfectie, en waarin mensen tot eeuwig lijden gedoemd waren. Een volmaakt barmhartig wezen dat wezens creëert waarvan het weet dat ze tot lijden gedoemd zijn, is onmogelijk.


ONEINDIGE BESTRAFFING VOOR EINDIGE ZONDEN

   God is perfect rechtvaardig, en toch veroordeelt hij the imperfecte mens die hij zelf geschapen heeft tot oneindig lijden in de hel, voor eindige zonden. Het is duidelijk dat een beperkte overtreding geen oneindige bestraffing rechtvaardigt. Gods veroordeling van imperfecte mensen tot een eeuwigheid in de hel voor één enkel mensenleven van zonde, is oneindig veel erger dan de begane zonde. Het absurde onrecht van deze eeuwige bestraffing is zelfs nog groter, als we in aanmerking nemen dat de ultieme bron van menselijke imperfectie de God is die ze geschapen heeft. Een perfect rechtvaardige God die zijn imperfecte schepping tot oneindige bestraffing voor eindige zonden veroordeelt, is onmogelijk.


GELOOF BELANGRIJKER DAN DADEN

   Denk eens aan alle mensen die in verre regio’s van de wereld wonen en die zelfs nooit van het “evangelie” van Jezus gehoord hebben. Denk eens aan de mensen die vanzelfsprekend vasthielden aan de religie van hun ouders en hun natie, zoals ze sinds hun geboorte werd voorgehouden. Als we christenen moeten geloven, zullen al deze mensen lijden in het eeuwige hellevuur, omdat ze niet in Jezus geloofden. Het doet er niet aan toe hoe rechtvaardig, vriendelijk en genereus ze met hun medemensen omgingen tijdens hun leven: als ze het evangelie van Jezus niet aanvaarden, zijn ze verdoemd. Een rechtvaardige God zou nooit een mens veroordelen op grond van zijn overtuigingen, in plaats van zijn daden.


DE IMPERFECTE OPENBARING VAN PERFECTIE

   De Bijbel wordt verondersteld Gods perfecte Woord te zijn. Ze bevat instructies voor de mensheid om het eeuwig hellevuur te voorkomen. Wat aardig en lief van deze God, om ons van dit middel te voorzien om de problemen te overkomen waarvoor hijzelf uiteindelijk verantwoordelijk is!  De almachtige God zou, gewoon door het te willen, alle problemen waar de mens voor staat kunnen elimineren, maar heeft er in zijn oneindige wijsheid voor gekozen ons dit onontcijferbare samenraapsel van boeken dat de Bijbel is, te bieden als middel om de hel die hij voor ons bereid heeft te ontlopen. De perfecte God heeft besloten zijn wensen in dit imperfecte werk te openbaren, geschreven in de imperfecte taal van de imperfecte mens, vertaald, gekopieerd, geduid, op gezworen en weergegeven door de imperfecte mens. Geen twee mensen zullen het er ooit over eens worden wat dit perfecte woord van God verondersteld wordt te betekenen, aangezien veel ervan hetzij zichzelf tegenspreekt, dan wel verduisterd wordt door ondoorgrondelijke symboliek. En toch verwacht de perfecte God van ons imperfecte mensen dit paradoxale raadsel te op te lossen door gebruik van de imperfecte geesten waarmee hij ons heeft toegerust. Een alwetende en almachtige God zou ongetwijfeld hebben geweten dat het beter zou zijn om zijn perfecte wil aan ieder van ons direct te openbaren, in plaats van die te laten ontkrachten en perverteren door de imperfecte taal en kromme interpretaties van de mens.


TEGENSTRIJDIGE GERECHTIGHEID

   Men hoeft geen andere bronnen dan de Bijbel te raadplegen om zijn imperfecties te ontdekken, want dit boek spreekt zichzelf tegen en geeft daarmee zijn eigen imperfectie bloot. Dit boek spreekt zichzelf tegen in zaken van gerechtigheid, want dezelfde God die zijn volk verzekert dat zonen niet gestraft zullen worden voor de zonden van hun vaders, vernietigt op een andere bladzij een hele huishouding voor de zonde van één man (hij had uit Jahwehs oorlogsbuit gestolen). Het was dezelfde Jahweh die duizenden van zijn onschuldige volk met pest en dood trof om hun zondige koning David te bestraffen omdat hij een volkstelling hield (?!). Het was diezelfde Jahweh die mensen toestond zijn zoon te vermoorden omdat de perfecte Jahweh zijn eigen schepping had verknald. Kijk eens hoeveel mensen gestenigd, verbrand, afgeslacht, verkracht en tot slavernij gebracht zijn door Jahwehs verwrongen gevoel voor rechtvaardigheid. De perfecte, rechtvaardige, liefdevolle handen van Jahweh zijn besmeurd met het bloed van onschuldige baby’s.


TEGENSTRIJDIGE GESCHIEDENIS

   De Bijbel spreekt zichzelf tegen over historische zaken. Iemand die de inhoud van de Bijbel leest en vergelijkt zal verward raken over wie de vrouwen van Ezau waren, of Timmah een concubine of een zoon was, en of Jezus’ aardse afkomst liep over Salomo of over diens broer Nathan. Dit zijn slechts enige van de honderden gedocumenteerde historische tegenspraken. Als de Bijbel zichzelf niet kan bevestigen in alledaagse aardse zaken, hoe kunnen we daar dan op vertrouwen in morele en spirituele aangelegenheden? 


ONVERVULDE PROFETIEËN

   De Bijbel begrijpt zijn eigen voorspellingen verkeerd. Lees Jesaja 7 en vergelijk het met Mattheus 1 om maar een van de vele verkeerd begrepen profetieën te vinden waarover christenen, passief dan wel expres, onwetend zijn. De vervulling van een profetie in de Bijbel wordt altijd aangehaald als bewijs voor goddelijke inspiratie, en toch hebben we hier nog maar slechts één belangrijk voorbeeld van een profetie die altijd verdraaid werd, en nog steeds wordt, om absurde en valse doctrines te steunen. Er is geen eind aan, hoe ver goedgelovigen willen gaan om hun misplaatste geloof te verdedigen tegen dwingend bewijs ertegen.

   De Bijbel is imperfect. Er is maar één imperfectie nodig om de veronderstelde perfectie van dit beweerde Woord van God te vernietigen. Er zijn er veel gevonden. Een perfecte God die zijn wil openbaart in een imperfect boek is onmogelijk.


DE ALWETENDE WIJZIGT DE TOEKOMST

   Een God die de toekomst kent, is niet bij machte die te veranderen. Een alwetende God die almachtig is en over vrije wil beschikt, is onmogelijk.


DE ALWETENDE VERBAAST ZICH

   Een God die alles weet kan geen emoties hebben. De Bijbel zegt dat God alle emoties van mensen ervaart, inclusief woede, verdriet en geluk. Wij mensen ervaren emoties als gevolg van nieuwe kennis. Een man die voorheen onbekend was met de ontrouw van zijn vrouw, zal de emoties van woede en verdriet alleen ervaren nadat hij ontdekt wat vroeger voor hem verborgen was gebleven. In contrast daarmee, is de alwetende God nergens onbekend mee. Niets blijft voor hem verborgen, niets nieuws kan hem geopenbaard worden, dus is er geen nieuw verworven kennis waarop hij emotioneel kan reageren.

   Wij mensen ervaren woede en frustratie als er iets verkeerd gaat dat we niet kunnen herstellen. De perfecte, almachtige God echter, kan alles herstellen. Mensen ervaren verlangen naar dingen die ons ontbreken. Het ontbreekt de perfecte God aan niets. Een alwetende, almachtige, en perfecte God die emoties ondervindt is onmogelijk.


DE CONCLUSIE

   Ik heb argumenten geboden voor de onmogelijkheid, en daarmee het niet bestaan, van de christelijke God Jahweh. Geen rationeel en vrijdenkend individu kan het bestaan aanvaarden van een wezen waarvan de eigenschappen zo tegenstrijdig zijn als die van Jahweh, de “perfecte” schepper van ons imperfecte universum. Het bestaan van Jahweh is net zo onmogelijk als het bestaan van kubusvormige bollen of onzichtbare roze eenhoorns.

   Als enig christen die dit leest, de verdediging van deze onmogelijkheden nog steeds volhoudt door zich te beroepen op “goddelijke transcendentie” en “geloof”, en als er nog één christen doorgaat mij voor atheïstische dwaas uit te maken, voel ik mij geroepen de wraak van de Onzichtbare Roze Eenhoorn over hem of haar af te roepen:


     “U bent een dwaas om het bestaan van de ORE te ontkennen. U heeft het ware geloof afgewezen en vertrouwd op het zwakke vermogen van menselijke rede, en daarmee op arrogante wijze het bestaan ontkend van Haar Goddelijke Trancendentie, en dus bent u verdoemd.”
                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                

Als zulke argumenten goed genoeg zijn voor Jahweh, zijn ze goed genoeg voor Haar Onzichtbare Rozeheid.

Voor wat mij en mijn gezin betreft, zullen we voor de realiteit kiezen.

_____


Bron: http://www.update.uu.se/~fbendz/library/cd_impossible.html


twitter-icon-64

OVERIGE ARTIKELEN/SITE MAP


Alle vertalingen van artikelen © Peter van Montfoort